تأثير مديريت تلفيقي مصرف كودهاي آلي و زيستي بر كميت و كيفيت اسانس گشنيز (Coriandrum sativum L.)

اهداف: اين تحقيق به منظور بررسي اثر مصرف كودهاي آلي و زيستي بر كميت و كيفيت اسانس گياه دارويي گشنيز انجام گرديد.مواد و روش‌ها: آزمايش به صورت طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با دوازده تيمار و سه تكرار در شهرستان تهران در سال 1398 اجرا شد. تيمارها شامل 1- ورمي‌كمپوست (10 تن در هكتار)، 2- نيتروكسين، 3- بيوسوپرفسفات، 4- بيوسولفور، 5- ورمي‌كمپوست + نيتروكسين، 6- ورمي‌كمپوست + بيوسوپرفسفات، 7- ورمي‌كمپوست + بيوسولفور، 8- نيتروكسين + بيوسوپرفسفات، 9- نيتروكسين + بيوسولفور، 10- بيوسوپرفسفات + بيوسولفور، 11- كود شيميايي و 12- شاهد (عدم مصرف كود) بودند. يافته‌ها: نتايج نشان داد كه تيمارها تأثير معني‌داري بر صفات مورد مطالعه داشتند به طوري كه بيشترين عملكرد خشك پيكره رويشي (3833/3 كيلوگرم در هكتار) در تيمار تلفيقي 10 تن ورمي‌كمپوست و نيتروكسين، بيشترين عملكرد دانه (1297/5 كيلوگرم در هكتار) و ميزان لينالول در اسانس (89/53 درصد) در تيمار تلفيقي نيتروكسين و بيوسوپرفسفات و بيشترين ميزان اسانس در دانه (0/32 درصد) و عملكرد اسانس (2/89 كيلوگرم در هكتار) در تيمار نيتروكسين حاصل گرديد. هم‌چنين بيشترين ميزان گاماترپينن در اسانس (5/29 درصد) در تيمار بيوسوپرفسفات و بيشترين ميزان ژرانيل استات (8/69 درصد) و ميزان دودسنال در اسانس (4/94 درصد) در تيمار كود شيميايي بدست آمد. نتيجه‌گيري: به طور كلي، نتايج اين تحقيق نشان داد كه كاربرد كودهاي آلي و زيستي، نقش بارزي در افزايش عملكرد و كميت و كيفيت اسانس گياه دارويي گشنيز داشتند.