تاثير كاربرد سلنيوم بر عملكرد، اجزاي عملكرد دانه و درصد روغن دو رقم گلرنگ تحت شرايط كم آبياري

اهداف : پژوهش حاضر به منظور مطالعه اثر كاربرد سلنيوم بر عملكرد، اجزاي عملكرد دانه و عملكرد روغن دو رقم گلرنگ تحت شرايط تنش خشكي، اجرا گرديد مواد و روش ها: آزمايشي به صورت اسپليت پلات فاكتوريل در قالب طرح پايه بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال زراعي 93-1392در مزرعه تحقيقاتي دانشگاه آزاد نراق واقع در استان مركزي، شهر محلات انجام شد. تيمارهاي آزمايش شامل آبياري در سه سطح آبياري طبق عرف منطقه(6 كرتبه آبياري در طول فصل)، قطع آبياري درمرحله تشكيل طبق و قطع آبياري در مرحله گرد‌ افشاني به عنوان فاكتور اصلي، كاربرد سلنيوم (در سه مقدار 0، 20 و 40 گرم در هكتار) و دو رقم گلرنگ (سينا و محلي اصفهان) به عنوان فاكتورهاي فرعي در نظر گرفته شدند.يافته ها:نتايج نشان داد خشكي باعث كاهش ارتفاع بوته، سطح برگ، عملكرد و اجزاي عملكرد دانه، درصد روغن و عملكرد روغن ارقام گلرنگ گرديد. قطع آبياري در مرحله گرده‌افشاني منجر به بيشترين كاهش عملكرد دانه و عملكرد روغن بترتيب به ميزان 31/6 و 39/7 درصد در مقايسه با آبياري كامل گرديد. بيشترين عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيكي و عملكرد روغن شد. رقم محلي اصفهان داراي بالاترين تعداد طبق بارور در بوته، تعداد دانه در طبق، عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيكي و عملكرد روغن بود. نتيجه گيري: به طور كلي با توجه به يافته هاي اين پژوهش، ميتوان با كاربرد 40 گرم در هكتار سلنيوم و كاشت رقم محلي اصفهان، ضمن كاهش اثرات خشكي در هر دو مرحله تشكيل طبق و گرده افشاني، در شرايط بدون تنش هم افزايش عملكرد دانه و روغن را به ترتيب به ميزان 44/1 و 24/5 درصد در مقايسه با عدم كاربرد سلنيوم به دست آورد.