ارزيابي ردپاي آب و كارايي مصرف آب در محصول برنج در راستاي پايداري

اهداف: برنج پس از گندم مهمترين نقش را در تغذيه انسان دارد. عليرغم اهميت حياتي كشت آن، مصرف بالاي آب و بحران كمبود آب، پايداري كشت اين غله را با مشكلات زيادي روبه رو كرده است. از اين‌رو، هدف از انجام اين مطالعه بررسي ردپاي آب برنج و كارايي مصرف آب در بين استان‌هاي كشور به منظور حركت به سمت پايداري كشت مي باشد. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه، به منظور محاسبه كارايي مصرف آب در توليد برنج از شاخص ردپاي آب استفاده شد. براي اين منظور ابتدا اجزاي ردپاي آب براي استان‌هاي كشور محاسبه و سپس كارايي مصرف آب محاسبه شد. يافته‌ها: نتايج محاسبه ردپاي آب نشان داد كه كمترين ردپاي آب آبي مربوط به استان‌هاي مازندران و گيلان و بيشترين ردپاي آب آبي مربوط به استان‌هاي خراسان جنوبي و سيستان و بلوچستان مي‌باشد. همچنين بيشترين و كمترين مقدار ردپاي آب سبز به‌ترتيب مربوط به استان‌ گيلان و خراسان جنوبي مي‌باشد. نتايج محاسبه كارايي مصرف آب نشان داد كه استان‌هاي مازندران (0/511) و گيلان (0/422) بالاترين كارايي و استان‌هاي خراسان جنوبي (0/135) و سيستان بلوچستان (0/171) كمترين كارايي را در مصرف آب دارند. نتيجه‌گيري: با مقايسه اجزاي سازنده ردپاي آب در بين استان‌هاي كشور مشاهده مي شود كه سهم ردپاي آب آبي، خاكستري و سبز از كل ردپاي آب به ترتيب بين 53-45 درصد، 25-6 درصد و 15-0 درصد است. همچنين كل ردپاي آب كشور در دامنه 1958 و 2758 مترمكعب بر تن بدست آمد. بنابراين ضروري است كشت برنج در استان‌هاي با نياز آبي بالا متوقف شود.