تدوين مدل علي بهزيستي تحصيلي بر اساس خودتنظيمي انگيزشي و خودكارآمدي هيجاني با نقش واسطه‌اي سرسختي تحصيلي در دانش آموزان

هدف: اين پژوهش تدوين مدل علي بهزيستي تحصيلي بر اساس خود تنظيمي انگيزشي و خودكارآمدي هيجاني با نقش واسطه اي سرسختي تحصيلي  در دانش آموزان دختر سال سوم دوره متوسطه شهر سنندج در سال تحصيلي 98-97 بود.روش: روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و مدل معادلات ساختاري بود. با استفاده از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي 600 نفر از دانش آموزان انتخاب شدند. پرسشنامه هاي بهزيستي تحصيلي تومينين-سويني و همكاران(2012)، سرسختي تحصيلي بنيشك و همكاران (2005)، خودتنظيمي انگيزشي ولترز (1998) و خودكارآمدي هيجاني بورلي و همكاران (2008) به عنوان ابزارهاي سنجش مورد استفاده قرار گرفت. تحليل داده ها با دو نرم افزار SPSS و Amos انجام شد.يافته ها: يافته ها بيانگر تاثير غيرمستقيم و معنادار خودتنظيمي انگيزشي و خودكارآمدي هيجاني بر بهزيستي تحصيلي از طريق سرسختي تحصيلي بود. به عبارت ديگر، يافته ها نشان داد كه خودتنظيمي انگيزشي و خودكارآمدي هيجاني بر سرسختي تحصيلي و سرسختي تحصيلي بر بهزيستي تحصيلي اثر مستقيم و معني داري دارد (0.05 P). همچنين خودتنظيمي انگيزشي بر خودكارآمدي هيجاني اثر مستقيم و بر سرسختي تحصيلي اثر معنادار و غيرمستقيم نيز دارد (0.05 P).نتيجه گيري: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه در مجموع خودتنظيمي انگيزشي و خودكارآمدي هيجاني مي توانند پيش بين مناسبي براي بهزيستي تحصيلي دانش آموزان از طريق سرسختي تحصيلي آنها باشد (0.05 P). نتايج حاصل از پژوهش حاضر، مطابق با نظريه خودتعيين گري بيان مي دارد كه خودتنظيمي انگيزشي يا همان انگيزش خودگردان با افزايش ظرفيت چالش پذيري و توانايي حل مسئله‌ و تلاش براي يادگيري بهتر موجب ارتقاي بهزيستي تحصيلي مي شود.