اثربخشي برنامه آموزش با رويكرد خوش ‌بينانه بر راهبردهاي حل تعارض، ارزيابي شناختي و تعارض والدين – نوجوان

هدف: هدف پژوهش بررسي اثربخشي برنامه آموزش با رويكرد خوش ‌بينانه بر راهبردهاي حل تعارض، ارزيابي شناختي و تعارض والدين – نوجوان بود.روش‌ها: پژوهش حاضر از نوع شبه‌آزمايشي با پيش‌آزمون، پس‌آزمون و با گروه كنترل بود و يك ماه بعد از پايان جلسات مداخله، مرحله‌ي پيگيري انجام شد. در اين پژوهش 32 مادر (16 نفر در گروه آزمايش، 16 نفر در گروه كنترل) از منطقه 4 تهران شركت كردند كه قبل و بعد از اجراي برنامه آموزشي به پرسشنامه سنجش تعارض والد- نوجوان (APCQ)، راهبردهاي حل تعارض (CSRI) و ارزيابي شناختي استرس(SAM-R) پاسخ دادند. برنامه آموزش رويكرد خوش‌بينانه به شيوه گروهي براي مادران گروه آزمايش در 7 جلسه دو ساعته اجرا شد. به منظور تجزيه و تحليل داده‌ها از روش تحليل واريانس آميخته استفاده شد.يافته‌ها: يافته‌ها نشان داد برنامه مداخله‌اي در افزايش رويكرد خوش‌بينانه و راهبردهاي حل تعارض مثبت و كاهش راهبردهاي غيرانطباقي و ارزيابي شناختي منفي و شدت تعارض در سطح معناداري (0.001 ˂P) موثر است.نتيجه‌گيري: براساس پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت برنامه آموزش خوش‌بينانه نه تنها در كاهش تعارض در روابط والدين و نوجوانان موثر است بلكه به آنان كمك مي‌كند تا بر راهبردهاي حل تعارض و ارزيابي مثبت متمركز شوند.