اثربخشي آموزش مجازي شفقت به خود بر مهارت هاي تنظيم هيجان و سبك هاي مقابله اي در دانشجويان دانشگاه پيام نور همدان: يك مطالعه راهنما

زمينه و هدف: عدم استفاده از راهبردهاي تنظيم هيجان و سبك هاي مقابله اي ناكارآمد مي تواند بر سلامت روان و عملكرد و پيشرفت تحصيلي دانشجويان تأثيرگذار باشد. لذا اين پژوهش با هدف تعيين اثربخشي آموزش مجازي شفقت به خود بر مهارت هاي تنظيم هيجان و سبك هاي مقابله در دانشجويان دانشگاه پيام نور همدان انجام شد. روش و مواد: پژوهش حاضر ازنوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه گواه با مشاركت 30 نفر از دانشجويان دانشگاه پيام نور همدان در سال تحصيلي 1401-1400 انجام شد. شركت كنندگان به روش نمونه گيري دردسترس انتخاب شدند و به طورتصادفي در دو گروه آزمايش و گواه (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. براي گردآوري داده ها از پرسشنامه تنظيم شناختي هيجان Garnefski و پرسشنامه سبك هاي مقابله اي Lazarus and Folkman استفاده شد. گروه‌ آزمايش، آموزش مجازي شفقت به خود را در هشت جلسه شصت دقيقه‌اي دريافت كرد. داده هاي جمع آوري شده در نرم افزار آماري SPSS- 23 با استفاده از روش هاي آماري توصيفي و آزمون كوواريانس تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: ميانگين (انحراف معيار) نمرات مهارت هاي منفي تنظيم هيجان در گروه آزمايش از (7.8) 64.8 قبل از مداخله به (6.3) 58.5 بعد از مداخله كاهش يافت (0.001=P). نمرات مهارت هاي مثبت تنظيم هيجان در گروه آزمايش از (8.1) 50.7 قبل از مداخله به (9.8) 58 بعد از مداخله افزايش يافت (0.033=P). همچنين ميانگين (انحراف معيار) نمرات سبك هاي مقابله اي مسأله مدار در گروه آزمايش از (10.1) 87.8 قبل از مداخله به (9.1) 99.2 بعد از مداخله افزايش يافت (0.001=P). نمرات سبك هاي مقابله اي هيجان مدار در گروه آزمايش از (9.6) 88.6 قبل از مداخله به (10.7) 94.4 بعد از مداخله افزايش يافت (0.037=P). در گروه گواه تفاوتي بين نمرات پيش آزمون و پس آزمون مشاهده نشد. نتيجه‌گيري: مطالعه نشان داد آموزش مجازي شفقت به خود موجب بهبود مهارت هاي تنظيم هيجان و استفاده از سبك هاي مقابله در دانشجويان شد.