تهديد، نمودي از قدرت در سخن حافظ

تاكنون درباره‌ي شعرِ حافظ نوشته‌هاي فراواني پديد آمده است؛ اما در اين متن برجسته، ‏همچنان ظرفيت‌هايي براي پژوهش‌هاي تازه وجود دارد. در جستارِ پيشِ رو براي نخستين بار ‏موضوع «تهديد» در غزل‌هاي حافظ بررسي شده است. اين پژوهش كه با شيوه‌ي تحليل محتوا، طبقه‌بندي و تحليل جامع ابيات تهديدي انجام شده، به دنبال گشودن دريچه‌اي ديگر به فهم ‏بهتر ذهن و زبان اين سخن‌سراي افسون‌كار است. براي اين كار همه‌ي ديوان حافظ (تصحيح ‏شادروانان: غني و قزويني) مطالعه و ابياتي كه  مستقيم يا ضمني تهديدي را ‏دربردارند، استخراج شده است؛ سپس زواياي گوناگون آن، ازجمله نوع تهديد، مخاطب تهديد، ‏دليل شكل‌گيري تهديد، انگيزه‏ي تهديد، پشتوانه‏ي تهديد، تأثير تهديد، چگونگي تهديد در بافت كلي ‏غزل، صريح و غيرصريح بودن، نوع فعل و انواع كنش‌هاي گفتاري آن واكاوي شده است. ‏بررسي و تحليل انواع تهديد در شعر حافظ نشان مي‌دهد كه او  قدرتي دروني دارد كه به ‏پشتوانه ي آن به اشكال مختلف به تهديد اركان ديني، ممدوح/ معشوق و ديگران مي‌پردازد‎.‎