ارزيابي تغييرات كاربري اراضي، مدل سازي و پيش بيني نواحي مستعد توسعه كالبدي شهر (مطالعه ي موردي: شهر نورآباد ممسني)

پارامترهاي طبيعي يكي از عوامل اصلي و تعيين كننده جهات توسعه فيزيكي شهرها و سكونتگاه‌ها محسوب مي شوند. در يك منطقه كوهستاني تاثير اين عوامل به عنوان موانع توسعه دوچندان شده و مي تواند مخاطرات طبيعي را نيز به همراه داشته باشد. در اين پژوهش سعي شده با شناسائي عوامل تاثيرگذار و ارزيابي آن، جهات بهينه توسعه فيزيكي شهر نورآباد به عنوان يك منطقه نسبتاكوهستاني، مشخص شود. براي دستيابي به اين مهم از 7 شاخص موثر(ارتفاع، شيب، جهت شيب، ليتولوژي،  فاصله از گسل فاصله از آبراهه،)  استفاده شده و براي ارزيابي، مدل سازي و پيش بيني نواحي مناسب توسعه كالبدي شهر ازداده هاي تصاوير ماهواره اي لندست و از مدل هاي-FUZZY -  AHP و ماكوف و پيش بيني ماركوف استفاده شده است. به طوري كه هركدام از لايه ها با توجه به توابع عضويتي فازي در نرم افزار GIS Arc 10.3  فازي شده اند. مقايسه تحليلي روي پهنه هاي مناسب وضع موجود شهر بر اساس نقاط بحراني با پهنه هاي مناسب در نهايت نقشه نهايي با2 مدل مذكور به 5 كلاس طبقه بندي گرديد نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه تا افق 1404 شهر به سمت شرق توسعه مي يابد در حالي كه اين مسير توسعه مسير مناسبي نمي باشد به علت وجود گسل اصلي كازرون  و آبراهه اصلي مهمترين عوامل مخاطره آميز در محدوده شهر به حساب مي آيد بهترين مكان براي توسعه شهر مناطق غربي و جنوب غربي منطقه مي باشد كه اين محدوده 13% از مساحت حوضه را در بر مي گيرد.