ارزيابي پژوهش ها در زمينه كيفيت مسكن شهري در دهه 1390 با تكيه بر روش PRISMA

با توجه به جايگاه پراهميت مسكن در شهرهاي امروزي، بررسي وضعيت و ارزيابي كيفيت مسكن شهري بخش بزرگي از پژوهش هاي جاري در حوزه شهرسازي ايران را تشكيل داده است. مهم ترين ابزاري كه به اين منظور در دسترس پژوهشگران است، شاخص هاي كمي و كيفي مسكن مي باشد. استفاده از روش ها و مدل هاي گوناگون كمي در تحليل وضعيت اين شاخص ها در سال هاي اخير بارها در پژوهش هاي شهري ديده شده است. اين نوشتار به دنبال آنست كه با استفاده از روش پژوهشي تحليلي، نسبت به بررسي پژوهش هايي كه در زمينه شاخص هاي مسكن شهري در ايران در دهه حاضر در نشريه هاي معتبر داخلي پذيرفته شده اند اقدام نمايد. به همين جهت ضمن معرفي روش پيشنهادي پريزما، با بهره گرفتن از اين روش، 39 مقاله برگزيده مورد بررسي دقيق قرار گرفته اند. نتيجه نشان مي دهد كه بهره گرفتن از روش هاي آمار توصيفي و مدل هاي كمي در بررسي شاخص هاي مسكن در شهرهاي مختلف، نتايجي همسان در زمينه ارزيابي كيفيت مسكن شهري به دست داده كه مي توان با اتخاذ رويكردهاي كيفي و تركيبي و نيز استفاده از منابع روزآمد و مدل هاي جديد، نوآوري بيشتري در زمينه پژوهش هاي مشابه پديد آورد و پيشنهادات كارآمدي براي بهره برداري برنامه ريزي هاي آينده مسكن شهري در ايران ارائه داد. همچنين بهره گرفتن از روش پريزما براي ارتقاي كيفيت مقاله هاي مروري و بررسي همه جانبه پژوهش هاي مشابه پيشنهاد مي شود.