امكان‌ سنجي بازآفريني بافت ‌‌هاي مركزي فرسوده شهر ايلام بر اساس رويكرد هوشمند شهري

فرسودگي بافت هاي شهري مساله اي است كه اغلب شهرهاي كشور با آن مواجه‌‌اند و ساماندهي اين گونه بافت ها از اهميت بالايي برخوردار است. يكي از راهكارهاي مطمئن و عملي پيش و روي برنامه‌‌ريزان شهري، امكان سنجي بازآفريني اين گونه بافت‌‌هاست تا سطوح قابل بازآفريني را كه براي جامعه شهري از سطح نسبتاً خوب و قابل تحملي برخوردارند، تعيين نمايد. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف امكان سنجي بازآفريني بافت‌‌هاي فرسوده براساس رويكرد هوشمند شهري به صورت توصيفي-تحليلي انجام گرفته است. جامعه آماري شامل ساكنان بافت مركزي فرسوده شهر ايلام (جمعيت: 12676 نفر) است كه تعداد 384 نفر از آنها به روش نمونه‌‌گيري خوشه‌‌اي به عنوان حجم نمونه انتخاب شد. ابزار گردآوري اطلاعات پرسشنامه محقق ساخته است كه از طريق روايي صوري و پايايي آلفاي كرونباخ به ميزان (0.701) تأييد شد. تجزيه و تحليل داده ها به كمك آزمون (t تك‌‌نمونه‌‌اي)، تكنيك (Fuzzy AHP) و تلفيق آن با لايه‌‌هاي GIS انجام شد. يافته‌‌ها نشان داد كه وضعيت بافت فرسوده شهر ايلام از نظر شاخص هاي رشد هوشمند شهري نامناسب است. بررسي لايه‌‌هاي رقومي حاكي از آن داشت كه برخي از شاخص ها (از جمله اندازه قطعات، دسترسي به خدمات، دسترسي‌‌هاي اصلي و فرعي) در وضعيت مناسب و برخي ديگر (از جمله زمين بلااستفاده، تراكم جمعيت، نسبت جنسي، جمعيت فعال، نرخ اشتغال و نسبت سواد) در وضعيت نامناسبي است. در نهايت 2.3 هكتار از محدوده بافت فرسوده شهر شامل محدوده ميدان 22 بهمن، ابتداي خيابان اشرفي اصفهاني منتهي به چهارراه رسالت، ضلع شمالي چهارراه مقاومت، ضلع شمالي ميدان امام و محدوده پارك كودك بيشترين اولويت را براي بازآفريني دارا هستند.