مدل سازي رويكرد توسعه اجتماع محوري در برنامه ريزي توسعه محله اي با روش معادلات ساختاري (مطالعه موردي: محله گلكاران شهر ابركوه)

هدف تحقيق حاضر مدل سازي رويكرد توسعه اجتماع محور در برنامه ريزي توسعه محله اي با روش معادلات ساختاري بوده است. روش پژوهش تحليلي –توصيفي با هدف كاربردي است و رويكرد حاكم بر فضاي پژوهش به لجاظ روش شناختي رويكرد كمي مي باشد . براي گردآوري اطلاعات در ارتباط با موضوع مطالعه از دو روش كتابخانه اي و پيمايشي استفاده شده است. جامعه آماري مورد مطالعه در اين تحقيق كليه افراد بالاي 18 سال در محله مورد مطالعه شهر ابركوه(گلكاران) مي باشد. با استفاده از ابزار پرسشنامه كه مطابق طيف ليكرت تنظيم شد اقدام به جمع آوري داده گرديد و پايايي آن با ضريب آلفاي كرونباخ كه هم شامل ضريب كل و هممچنين ضريب بخشهاي مختلف در ابعاد پرسشنامه مي شود تعيين و همچنين براي تعيين روايي پرسشنامه از نظرات كارشناسان و صاحبنظران حوزه برنامه ريزي شهري سود برده شد. در بخش تحليل داده ها از دو سطح آمار توصيفي ميانگين و انحراف معيار و آمار استنباطي  جهت سنجش و ارزيابي ميزان مؤلفه هاي مؤثر بر رويكرد توسعه اجتماع محور و همچنين تدوين يك مدل عملياتي در محله مورد مطالعه از مدل معادلات ساختاري در محيط نرم افزاري pls استفاده شد. اين مدل روابط متقابل و برهم كنش متغيرها و ميزان اثرگذاري و اثرپذيري از يكديگر را مورد بررسي قرار مي دهد. نتايج حاصل از تحليل داده ها با استفاده از مدل معادلات ساختاري گوياي آن است كه داشتن رويكرد اجتماع محوري در توسعه محله اي داراي اثري مستقيم و معنادار در ارتقاء توسعه محله مورد مطالعه مي باشد.