ارزيابي تجربي روش كنترلي حلقه باز براي يك ردياب خورشيدي دومحوره

امروزه با توجه به گسترش جوامع، پيشرفت روزافزون صنايع و تكنولوژي و همچنين افزايش نياز جوامع به انرژي، توليد برق از منابع انرژي تجديد پذير مانند انرژي خورشيدي، كه به محيط زيست آسيب نمي زند و آلودگي اندكي دارد، موردتوجه بسياري از محققان و مهندسان قرار گرفته است. در اين مقاله، به ارائه طرح جديدي براي ردياب خورشيدي دومحوره قطبي، طراحي و ساخت آن در ابعاد آزمايشگاهي و ارزيابي تجربي عملكرد آن به روش كنترل حلقه باز پرداخته مي شود. به اين منظور، پس از بررسي مزايا و معايب طرح هاي پيشين، طرح مفهومي جديد و متفاوتي براي ردياب پيشنهاد مي شود. از جمله ويژگي هاي ردياب پيشنهادي مي توان به قابليت هم بندي، نصب و بهره برداري سريع و آسان، خاصيت خودقفل شوندگي، قابليت دوران 360 درجه حول هر دو محوراشاره نمود. اين ردياب، محدوديتي براي استفاده در نواحي جغرافيايي مختلف از جمله نواحي نزديك به قطب شمال يا جنوب و در ساعات ابتدايي و انتهايي روز كه راستاي تشعشع خورشيد به شدت مايل است، ندارد. در ادامه، به طراحي جزئي ردياب پيشنهادي و ارائه روش كنترلي حلقه باز پرداخته مي شود. در نهايت، با انجام آزمون هاي تجربي، توان توليدي ردياب پيشنهادي در مقايسه با صفحه خورشيدي ثابت مورد ارزيابي قرار مي گيرد. بر اساس نتايج حاصل، انرژي الكتريكي توليدي بدست آمده از ردياب خورشيدي پيشنهادي 49 درصد بيش تر از صفحه خورشيدي ثابت است.