انتقال كوويد-19 به‌مثابه‌ تهاجمي عليه اشخاص در حقوق كيفري ايران، ‏انگلستان و وِيلز

ظهور يكبارۀ كوويد-19 در جهانْ حيات بشري را با نگراني‌هاي زيادي مواجه ساخته، به‌طوري ‌كه سرعت بالاي انتقال ويروس كرونا موجب به‌خطر افتادن سلامتِ اعضاي جامعه شده و زمينۀ جنايت عليه اشخاص را هم به نحو متفاوتي فراهم ساخته است. در حقوق انگلستان و ويلز، در مواردي كه شخصي از روي عمد يا بي‌پروايي سبب انتقال كوويد-19 به ديگري شود بدون اينكه سبب مرگ او گردد، يا ترس از انتقال كرونا را در او ايجاد كند، گونه‌اي از تهاجم عليه اشخاص ارتكاب مي‌يابد و در شرايطي نظير ارتكاب تهاجم عليه يكي از كاركنان اورژانس، يا با انگيزه‌‌هاي نژادي يا مذهبي، تشديد مجازات را نيز در پي دارد. اما در حقوق ايران با اينكه جنايت بر عضو شامل آسيب‌هاي مختلفي مي‌شود، عنوان مجرمانۀ خاصِ رفتارهاي يادشده، به‌ويژه درجايي كه با بي‌پروايي ارتكاب يافته باشد، با ابهام‌هايي مواجه است؛ ضمن اينكه امكان تشديد مجازات بنابر عوامل پيش‌گفته نامعلوم است. از اين‌ رو، در نوشتار حاضر، با روشي تطبيقي‌ـ‌ مقايسه‌اي، انتقال عمدي يا بي‌پروايانۀ كوويد-19 به ديگري در پرتو قوانين كيفري كشورهاي پيش‌گفته بررسي شده و راهكارهايي همچون درنظر گرفتن عنوان مجرمانۀ مشخص براي انتقال بيماري‌هاي خطرآفرين و نيز جهات تشديد مجازات پيشنهاد گرديده است.