حمايت از بازداشت‌شدگانِ درگيري‌هاي مسلحانۀ غيربين‌المللي در نظام بين‌المللي ‏حقوق بشر: با نگاهي به قضيۀ سردار محمد عليه وزارت دفاع انگلستان

نظام بين‌المللي حقوق بشر در هر زمان و مكاني پاسدار حداقل‌هاي زندگي شرافتمندانه براي نوع انسان است. بازداشت‌شدگانِ درگيري‌هاي مسلحانۀ غيربين‌المللي، يكي از گروه‌هايي هستند كه به سبب شرايط خود در وضعيتي آسيب‌پذير قرار مي‌گيرند و نيازمند حمايت ويژۀ اين نظام‌اند. ازآنجايي كه به‌موجب حقوق بين‌الملل كنوني، افراد متعلق به اين گروه رزمنده نبوده، درنتيجه اسير جنگي به‌شمار نمي‌روند، از حمايت‌هاي مندرج در كنوانسيون سوم ژنو برخوردار نيستند. از اين رو، بايستگيِ حمايت از آنان در نظام حقوق بشر، بيش از پيش نمايان مي‌شود. مقالۀ فرارو سر آن دارد تا از رهگذر شيوه‌اي توصيفي- تحليلي، به مطالعۀ حمايت‌هاي انجام‌شده در نظام بين‌المللي حقوق بشر از اين گروه و بررسي موردي قضيۀ سردار محمد عليه وزارت دفاع انگلستان دست يازد. ابتناي مباني حقوق بين‌الملل كنوني بر نظام وستفالياييِ دولت‌محور و دشواري پايبندسازيِ گروه‌هاي مسلح غيردولتي ازجمله چالش‌هاي اصلي حمايت از اين افراد در نظام بين‌المللي حقوق بشر به‌شمار مي‌رود. همچنين، افزايش حمايت از گروه‌هايي مانند زنان و كودكان كه در وضعيت بازداشت در درگيري‌هاي مسلحانۀ غيربين‌المللي با آسيب‌پذيري چندسويه روبه‌رو هستند، از بايسته‌هاي گريزناپذير حمايت كارآمد از اين دست اشخاص محسوب مي‌شود. در اين راستا، ارائۀ مجموعه‌اي از قوانين ماهوي و رويه‌ايِ قابل اجرا كه هم اقدامات دولت‌ها و گروه‌هاي مسلح غيردولتي را هدايت كند و هم از حقوق افراد آسيب‌ديده حمايت نمايد، ضرورتي تام مي‌يابد.