مطالعۀ تطبيقي تحصيل دليل از سوي داور در نظام‌هاي حقوقي ايران و ‏امريكا و قواعد كانون وكلاي بين‌المللي ‏

نحوه ارائه و جمع‌آوري ادله، يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي طرفين اختلاف و داوران جهت اثبات ادعاهاي مطروح در مباحث داوري تجاري بين‌المللي است. موضع نظام‌هاي حقوقي مختلف نسبت به اين روش‌ها در فرض سكوت طرفين دعوا يكسان نيست. يكي از اين شيوه‌ها امكان مطالبۀ دليل از سوي داور و بدون درخواست اصحاب اختلاف است كه به‌عنوان تحصيل دليل در معناي خاص شناخته مي‌شود. در اين زمينه ديدگاه‌هاي متفاوتي وجود دارد. مهم‌ترين علت مخالفت با تحصيل دليل، تنافي آن با اصل بي‌طرفي داور است. از سوي ديگر، موافقان اين روش، كشف حقيقت و حل و فصل عادلانۀ اختلاف را مجوزي براي تحصيل دليل عنوان مي‌نمايند. با بررسي قواعد مرتبط با داوري در نظام‌هاي حقوقي و سازمان‌هاي مختلف مشخص گرديد امروزه تحصيل دليل از جانب داور در شرايط خاصي امكان‌پذير است. اين نوشتار در موازات مطالعۀ قوانين مرتبط با داوري در نظام‌هاي حقوقي ايران و امريكا و نيز قواعد ديوان داوري ايران و امريكا، ديدگاه كانون وكلاي بين‌المللي را نيز در اين خصوص واكاوي مي‌كند و مي‌كوشد ضوابط تحصيل دليل را معرفي نمايد.