بررسي وضعيت سلامتي سالمندان و رابطۀ آن با خودمراقبتي و حمايت اجتماعي (نمونۀ مورد مطالعه سالمندان شهر ياسوج)

مسألۀ سلامت عمومي سالمندان در ابعاد جسماني، رواني و اجتماعي از مهم ترين آثار سالمندي است. پژوهش حاضر رابطۀ سلامت عمومي سالمندان با متغيرهاي خودمراقبتي و حمايت اجتماعي را در بين 259 نفر از سالمندان شهر ياسوج بررسي كرده است. روش پژوهش كمي-پيمايشي و ابزار جمع آوري اطلاعات، پرسشنامه بوده است. روش نمونه گيري، طبقه اي تصادفي متناسب با حجم بوده است. بر اساس نتايج پژوهش، ميانگين سلامت ادراك شدۀ سالمندان در ابعاد سلامت جسماني، رواني و اجتماعي بالاتر از ميانگين بوده است. متغيرهاي رفتار مراقبتي و حمايت رسمي، تأثيرگذارترين متغيرهاي بعد سلامت جسماني؛ متغيرهاي حمايت غيررسمي، حمايت رسمي، رفتار مراقبتي، زنان و ميزان رابطه با خويشاوندان، تأثيرگذارترين متغيرها در بعد سلامت رواني و متغيرهاي حمايت غيررسمي، رفتار مراقبتي، حمايت رسمي و ميزان رابطۀ اجتماعي با خويشاوندان، تأثيرگذراترين متغيرها در بعد سلامت اجتماعي سالمندان بوده اند. از مهم ترين يافته هاي پژوهش، همبستگي منفي و معني دارِ حمايت رسمي با همۀ ابعاد سلامت؛ همچنين، همبستگي منفي و معني دارِ ميزان رابطۀ با خويشاوندان با احساس سلامت اجتماعي است. در كل مي توان گفت نوعِ تأثير انواع حمايت اجتماعي بر سلامت سالمندان نسبي و متأثر از زمينه و زمانه هاي تاريخي اجتماعي متغير است.