گونه شناسي و گاه‌نگاري يافته هاي سفالي محوطه باغ بَميد سيرجان از سده هاي اوليه اسلامي تا سده هفتم هجري قمري

بر اساس منابع مكتوب تاريخي، شهر بِيمَند يكي از شهرهاي ايالت كرمان در سده‌هاي اوليۀ دوران اسلامي بوده كه به دليل قرارگيري در مسير راه‌هاي ارتباطي مهمي همچون راه‌هاي شيراز به سيرجان (مركز ايالت كرمان)، از شهرهاي مهم اين دوره محسوب مي‌شده است. با مطابقت منابع تاريخي و يافته‌هاي باستان‌شناسي مشخص شد كه محوطۀ باغ‌بَميد همان شهر بِيمَند در سده‌هاي اوليه اسلامي بوده است. هدف از پژوهش حاضر، گاه‌نگاري و گونه شناسي سفال هاي محوطه باغ بَميد از سده اول تا سده 7 ه.ق است تا بتوان انواع گونه هاي سفالي، تاريخ گذاري نسبي و ارتباط فرهنگي اين محوطه را با استقرارهاي پيرامون و با ديگر مناطق دوردست روشن كرد؛ بنابراين پرسش هاي اين پژوهش عبارت‌اند از: يافته هاي سفالي محوطه باغ بَميد شامل چه گونه هاي سفالي مي شوند؟ اين سفال ها به لحاظ گاه‌نگاري به چه دوره يا دوره هايي تعلق دارند؟ و بر اساس مقايسه يافته هاي سفالي، برهمكنش و روابط منطقه اي و فرامنطقه اي اين محوطه با ساير محوطه هاي پيراموني و مناطق دوردست چگونه بوده است؟ پژوهش به روش ميداني و كتابخانه اي و با رويكرد توصيفي- تحليلي و تطبيقي انجام شده است. روش كار به اين صورت است كه براي تاريخ گذاري و گونه شناسي يافته هاي سفالي به‎د ست آمده از بررسي اين محوطه، ابتدا اين يافته ها بر اساس شباهت در فرم، خميره و تزيين به گروه هاي مختلف طبقه بندي و با مقايسه تطبيقي با نمونه هاي مشابه به‌دست‌آمده از كاوش ها و بررسي هاي ديگر مناطق دور و نزديك، تاريخ گذاري نسبي آن ها به دست آمد. نتايج نشان مي دهد كه سفال هاي سده هاي اوليه اسلامي تا سده 7 ه.ق اين محوطه شامل گونه هاي متنوعي از سفال هاي بي ل عاب و لعاب‌دار است كه شباهت بسيار زيادي با ديگر محوطه هاي دشت سيرجان بخصوص شهر قديم سيرجان دارند. همچنين شباهت اين سفال ها با محوطه هايي چون جيرفت، غبيرا، نرماشير و ديگر حوزه هاي فرهنگي چون غرب و جنوب‌غرب، حاشيه خليج‌فارس، شرق و شمال‌شرق و حتي چين، نشان از روابط منطقه اي و فرامنطقه اي اين محوطه با ديگر مناطق است.