اقتصاد معيشتي جامعه نوسنگي تپه خالصه

يكي از موضوعات مهم دوره نوسنگي، تغيير در اقتصاد معيشتي جوامع اين دوره نسبت به ادوار پيش از خود است. بقاياي گياهي و جانوري در داخل بافت‌هاي باستان‌شناختي، از جمله مدارك مستقيم مرتبط با معيشت محسوب مي‌شوند. در اين زمينه ساير مواد فرهنگي همچون سفال، معماري، توكن ها و نظاير آنها مدارك غيرمستقيم به شمار مي‌روند. در اين مقاله بر مبناي مدارك حاصل از كاوش باستان‌شناختي در محوطه نوسنگي تپه خالصه، تلاش شده است تا حدودي وضعيت غذايي و معيشتي جوامع ساكن در اين محوطه مورد بررسي و تحليل قرار گيرد. بر اين اساس علاوه بر مطالعه استخوان‌هاي جانوري و بقاياي گياهي، ظروف سفالي، توكن ها، ابزارهاي استخواني و سنگي و فضاهاي معماري نيز در راستاي درك اقتصاد معيشتي جامعه نوسنگي تپه خالصه به كار گرفته شده است. نتايج حاصله حاكي از اين است كه مردمان دوره نوسنگي تپه خالصه هم به كشاورزي به‌ويژه كشت غلات و در مقادير اندك حبوبات مبادرت نموده‌اند و هم با نگهداري حيوانات اهلي به‌ويژه بز و گوسفند به دامداري مشغول بوده و از رژيم غذايي مطلوبي برخوردار بوده‌اند. با توجه به منابع غذايي غني زيست‌محيطي در اين منطقه، متكي بر اقتصادي خودبسنده بوده‌اند و به نظر مي‌رسد طي سه مرحله استقراري در دوره نوسنگي جديد از جامعه‌اي با ساختار برابر در مرحله اول به جامعه‌اي با رتبه‌هاي فردي در مرحله سوم تطور يافته‌اند، به طوري كه شاهد تطور سازمان توليد از توليد خانگي به صنايع خانگي هستيم.