برازش مدل آموزش كارآفريني مبتني بر مهارت ‌آموزي در آموزش فني ‌و‌ حرفه‌اي

مطالعه‌ حاضر با هدف برازش مدل آموزش كارآفريني مبتني بر مهارت ‌آموزي در آموزش فني ‌و‌ حرفه‌اي است. اين پژوهش بر اساس هدف كاربردي است و از روش كمي با رويكرد مدلسازي معادلات ساختاري استفاده كرده است. جامعه‌ آماري شامل كليه‌ خبرگان و اعضاي هيئت علمي در حوزه‌ آموزش كارآفريني، مربيان و مديران فني و حرفه‌اي در سطح شهر تهران بود. نمونه‌ آماري از طريق روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شد. ابزار پژوهش پرسشنامه‌ محقق‌ ساخته شامل 62 گويه بود كه 16 سازه‌ موجود در مدل پژوهش را اندازه‌گيري مي‌كند. با استفاده از تحليل عاملي تأييدي خصوصيات روان ‌سنجي ابزار پژوهش تأييد شد. تجزيه و تحليل داده‌ها با استفاده از رويكرد معادلات ساختاري براي سنجش برازش مدل و روابط بين سازه‌هاي موجود در آن، صورت گرفت. نتايج نشان داد ويژگي‌هاي شخصيتي، محتواي برنامه‌هاي آموزشي، شيوه‌هاي آموزشي، الگوهاي تربيتي، توانايي‌ها و شايستگي‌هاي مربيان و رويكردهاي مشاركتي مديريتي با مهارت‌آموزي كارآفرينانه رابطه دارد. همچنين، بين زيرساخت‌ها، حمايت‌هاي دولتي، ارتباط نظام آموزش فني ‌و حرفه‌اي با صنايع، حمايت اكوسيستم كارآفريني از مهارت‌آموزان، عوامل اقتصادي، اعتبار گواهينامه‌هاي فني‌ و‌ حرفه‌اي و نگاه رسانه‌هاي جمعي با توانايي كارآفرينانه رابطه وجود دارد. همچنين، مدل ساختاري به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزار AMOS حاكي از برازش مناسب مدل است، كه عوامل مورد بررسي در مدل در قالب متغيرهاي مستقل توانسته‌اند حدود 20 درصد مهارت‌آموزي كارآفرينانه و 19 درصد توانايي كارآفرينانه را تبيين كنند.