اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر كاهش رفتارهاي پرخطر و آسيب‌زا در دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهرستان مباركه

مقدمه: شيوع رفتارهاي پرخطر در نوجوانان و جوانان از نگراني‌هاي جوامع مختلف محسوب مي‌شود. پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد بر كاهش رفتارهاي پرخطر و آسيب‌زا در دانش‌آموزان دوره دوم متوسطه شهرستان مباركه انجام شد.مواد و روش‌ها: روش پژوهش از نوع نيمه تجربي با طرح پيش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل دانش‌آموزان ارجاعي با رفتارهاي پرخطر مدارس دوره دوم متوسطه شهرستان مباركه اصفهان به هسته مشاوره آموزش‌وپرورش شهرستان بود. شركت‌كنندگان شامل ۳۰ دانش‌آموز بودند كه به‌صورت تصادفي در دو گروه ۱۵ نفره آزمايشي و كنترل جايگزين شدند. از مقياس خطرپذيري نوجوانان ايراني به‌عنوان پيش‌آزمون و پس‌آزمون (دو هفته بعد از اجراي آزمايش) استفاده شد. گروه آزمايشي درمان مبتني بر پذيرش و تعهد را طي ۶ جلسه ۹۰ الي ۱۰۰ دقيقه‌اي دريافت كرد و گروه كنترل مداخله‌اي دريافت نكرد.يافته‌ها: براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از تحليل كوواريانس استفاده شد و نتايج به‌دست‌آمده بيانگر كاهش رفتارهاي پرخطر (به‌استثناي مصرف الكل) در دانش‌آموزان شركت‌كننده در مطالعه به ميزان 56 درصد بود. (0/01 P). همچنين درمان مبتني بر پذيرش و تعهد سبب كاهش رفتارهاي پرخطر در دانش‌آموزان گروه آزمايش‌شده به ميزان 56 درصد شد. (0/01 P)نتيجه‌گيري: با درمان مبتني بر پذيرش و تعهد توانمندي دانش‌آموزان مي‌توان با رفتارهاي پرخطر آن‌ها مقابله كرد.