پيش‌بيني نارسايي توجه، خطرپذيري و كاهش ارزش تأخير پاداش بر اساس نقايص انگيزشي و نقص در ادراك زمان در كودكان با نشانه‌هاي اختلال نقص توجه يا بيش فعالي

مقدمه: ناكارآمدي نظام دوپامينرژيك با نشانه‌هاي گوناگون از قبيل ترجيح دادن پاداش‌هاي فوري و خطرپذيري، نقص در مديريت زمان و بازداري رفتار، نقص توجه و كاهش ارزش تأخيري پاداش مرتبط است. هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني نارسايي توجه، خطرپذيري، كاهش ارزش تأخير پاداش بر اساس نقايص انگيزشي و نقص در ادراك زمان در كودكان با نشانه‌هاي اختلال نقص توجه يا بيش فعالي (ADHD) بود.مواد و روش‌ها: روش پژوهش حاضر با توجه به هدف، از نوع بنيادي و با توجه به شيوه جمع‌آوري داده‌ها از نوع توصيفي- همبستگي بود. جامعه آماري تحقيق شامل تمام كودكان با نشانه‌هاي اختلال ADHD در بازه سني 7 تا 12 سال در شهر اروميه در سال 1400 بود. از جامعه مورد مطالعه تعداد ۲۰۰ نفر به روش غير تصادفي و در دسترس از كلينك‌هاي روانشناسي و مراكز مربوطه انتخاب شد و پس از كسب رضايت كودك و والدين وي به‌عنوان نمونه نهايي ثبت شد. براي جمع‌آوري داده‌هاي پژوهش حاضر از تكليف كاهش ارزش تأخيري، تكليف خطرپذيري بادكنكي، مقياس خودسنجي برانگيختگي، آزمون بازتوليد زماني و عملكرد پيوسته سنجش توجه استفاده شد. همچنين براي تجزيه و تحليل داده‌هاي پژوهش حاضر از روش تحليل ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با استفاده از نرم‌افزار 23 SPSS استفاده شد.يافته‌ها: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه نقايص انگيزشي و نقص در ادراك زمان در سطح 0/001=P نارسايي توجه، خطرپذيري و كاهش ارزش تأخيري در كودكان با نشانه‌هاي ADHD را پيش‌بيني مي‌كند.نتيجه گيري: نتيجه اينكه نارسايي در توجه، خطرپذيري و نيز كاهش ارزش تأخيري در كودكان ADHD پاسخي به نقص در انگيزش و نقص در ادراك زمان است.