بررسي مباني و ادله فقهي حرمت ترور از منظر فقه شيعه و احناف

يكي از فجيع ترين جناياتي كه برخي از انسان ها عليه هم نوعان خود مرتكب مي شوند ترور است كه مقاله حاضر با روش كتابخانه‌اي و اسنادي با استفاده از فقه شيعه و حنفيه آن را مورد بحث و بررسي قرار داده و نتيجه اين كه: در فقه شيعه و احناف احكام محاربه را مي‌توان در عصر حاضر بر مسئله تروريسم انطباق داد. آيه 33 و 34 سوره مائده، صريح‌ترين آيه قرآن مجيد در خصوص مبارزه با محارب (تروريسم) است كه فقه شيعه با استفاده از اين آيه، آن را حرام و جهاد در مقابل آن را واجب دانسته است. كه اين نظريه منطبق با نظريه فقه احناف است. بررسي مباني و ادله فقهي حرمت ترور از منظر فقه احناف بيانگر آن است كه اقدام هاي تروريستي، رفتار سرزنش‌آميز و مجرمانه است؛ چرا كه آنچه در جهاد، برجسته است، جنگ رويارو و پاس‌داشتن مقررات مرتبط با آن است نه كشتن افراد بيگناه يا از ميان بردن دارايي‌ها، به طور غافلگيرانه. با اين حال، در فقه عنوان روشني براي دربرگرفتن اقدام تروريستي نيست؛ هرچند اين عنوان بر پايه گونه و پيآمد رفتار، بيشتر با محاربه و بغي، همسان دانسته مي‌شود.