تدوين مدل علي پايداري و رضايت زناشويي براساس خصايص زناشويي با ميانجي‌گري مديريت تعارض

هدف از انجام پژوهش حاضر تدوين مدل علي پايداري و رضايت زناشويي براساس خصايص زناشويي باميانجي‌گري مديريت تعارض درمعلمان بود. پژوهش حاضر از نظرهدف كاربردي از نوع همبستگي ومعادلات ساختاري است. جامعه آماري پژوهش حاضر شامل معلمان زن متأهل مقطع ابتدايي شهركرمانشاه درسال1401بود. جهت انتخاب حجم نمونه براساس فرمول كوكران ازمدارس ابتدايي كرمانشاه تعداد 35 مدرسه به طور نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي چندمرحله‌اي انتخاب و سپس از بين اين مدارس تعداد 250 معلم انتخاب و به پرسشنامه‌هاي رضايت زناشويي (MHS) ناتانو و همكاران(1973)، پرسشنامه مديريت تعارض انريچ (1982)، شاخص عدم ثبات زناشويي (MII) ادوارز و همكاران(1987) و پرسشنامه خصايص زناشويي كريسماروزن-گراندون(1998) پاسخ دادند. نتايج نشان دادضرايب همبستگي بين حل تعارض، رضايت زناشويي و پايداري زناشويي با نمره كل ويژگي‌هاي زناشويي به ترتيب برابر 0.309، 0.452 و 0.707 بوده كه در سطح 0.01 P معني‌دار است. در نتيجه مي‌توان گفت كه مديريت تعارض به عنوان ميانجي‌گر رابطه پيامدهاي مثبت زناشويي براساس خصايص زناشويي عمل مي‌كنند و در مداخلات زناشويي مي‌توانند هدف درماني مشاوران خانواده قرار گيرند.