اثربخشي زوج درماني تلفيقي به روش دايمند بر همدلي زناشويي و صميميت عاطفي زوجين در سال هاي ابتدايي تولد فرزند اول

انتقال به دوره ي والدگري غالباً با شور و نشاط و لذت فراواني همراه است، اما اين مرحله تغييرات زيادي را به دنبال دارد كه مي تواند كاركردهاي فردي و زوجي را تحت تاثير قرار دهد. از يك طرف تولد فرزند نشان دهنده ي تحقق روياي والدين است، از طرف ديگر مي تواند به معناي تجربه لحظات دشوار و آزار دهنده اي باشد كه در نتيجه تقاضاهاي مراقبت و يادگيري بي پايان و سازمان دهي هاي مجددِ لازم به عنوان يك فرد، همسر، عضو خانواده و حرفه اي (شغلي)، حاصل شده است. از اين رو، پژوهش حاضر با هدف بررسي اثربخشي زوج درماني تلفيقي به روش دايمند بر همدلي زناشويي و صميميت عاطفي زوجين در سال هاي ابتدايي تولد فرزند اول انجام شد. روش پژوهش، نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون، پس آزمون و آزمون پيگيري با گروه كنترل بود. جامعه پژوهش، زوجين در سال هاي ابتدايي تولد فرزند اول بوده كه در سال 1399 به مراكز مشاوره شهرستان بهبهان مراجعه كرده بودند. نمونه پژوهش، 20 زوج بودند كه به صورت نمونه گيري در دسترس و بر اساس نقطه برش پرسشنامه رضايت زناشويي كانزاس (شوم و همكاران، 1986) انتخاب و به صورت تصادفي، در دو گروه آزمايش (10 زوج) و كنترل (10 زوج) گمارده شدند. از هر دو گروه، پيش آزموني براي تعيين وضعيت همدلي زناشويي و صميميت عاطفي زوجين به عمل آمد. سپس گروه آزمايشي، طي 6 جلسه 90 دقيقه اي برنامه زوج درماني تلفيقي به روش دايمند را به صورت زوجي دريافت كردند. پس از گذشت يك ماه و نيم بعد از اتمام درمان، آزمون پيگيري در هر دو گروه اجرا شد. ابزار جمع آوري داده ها شامل پرسشنامه همدلي زناشويي (جوليف و فارينگتون، 2006) و پرسشنامه ارزيابي شخصي صميميت (شِيفر و السون، 1981) بود. داده‌ها با روش تحليل واريانس آميخته و آزمون تعقيبي بنفروني تحليل شد. نتايج نشان داد كه در متغيرهاي همدلي زناشويي و صميميت عاطفي، افزايش معناداري در نمرات پس آزمون و پيگيري گروه آزمايش رخ داده است. اين تفاوت با در نظر گرفتن سطح 0.05 p معنادار مي باشد. با توجه به نتايج به دست آمده مي توان نتيجه گرفت كه از جمله رويكردهاي مؤثر براي كاهش مشكلات و ناهماهنگي هاي زناشويي ناشي از زايش نخستين فرزند، رويكرد زوج درماني تلفيقي به روش دايمند است كه مي توان از اين رويكرد به عنوان يك الگوي درماني و نيز يك الگوي آموزشي به منظور پيشگيري از تعميق تعارضات و نيز بهبود روابط زوج ها در قالب درمان هاي زوجي و يا كارگاه هاي آموزشي بهره گرفت