مقايسه هشت هفته تمرينات زنجيره حركتي باز و بسته بر قدرت و دامنه حركتي دختران مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي: يك مطالعه راهنما

زمينه و هدف: كمردرد، يكي از مشكلات اسكلتي-عضلاني رايج مي باشد كه هزينه هاي هنگفتي را به دنبال دارد و از علل اصلي ناتواني افراد گزارش شده است. هدف از انجام اين پژوهش مقايسه هشت هفته تمرينات زنجيره حركتي باز و بسته بر قدرت و دامنه حركتي اندام تحتاني دختران واليباليست مبتلا به كمردرد مزمن غيراختصاصي بود. روش و مواد: روش پژوهش از نوع نيمه تجربي با طرح پيش آزمون و پس آزمون بود. جامعۀ آماري اين پژوهش را كليه دختران واليباليست مبتلا به كمردرد مزمن غير اختصاصي در ردۀ سني 20 الي 30 سال تشكيل دادند، كه از ميان آن ها 24 شركت كننده با روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند. پس از پر كردن پرسشنامۀ ناتواني عملكردي Quebec و تشخيص و تأييد پزشك ارتوپد و تكميل فرم رضايت نامه سپس به دو گروه 12 نفره مداخله يك (تمرينات زنجيره حركتي باز) و گروه مداخله دو (تمرينات زنجيره حركتي بسته) تقسيم شدند. قبل و بعد از هشت هفته اجراي تمرينات دو گروه تجربي، ميزان قدرت آزمودني ها با استفاده از دينامومتر و دامنه حركتي با استفاده از آزمون اصلاح شده Schober به عنوان پيش و پس آزمون ارزيابي شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از نرم افزار 22-SPSS استفاده شد. يافته ها: در گروه مداخله 1، ميانگين (انحراف معيار) دامنه حركتي از (1.4) 14.9 در پيش آزمون به (1.7) 16.1 در پس آزمون و در گروه مداخله دو، از (1.1) 15 در پيش آزمون به (1.2) 17 در پس آزمون افزايش يافت (P 0.001)، هردو پروتكل تمريني باعث افزايش دامنه حركتي شدند. در گروه مداخله يك، ميانگين (انحراف معيار) قدرت از (4.3) 63.3 در پيش آزمون به (4.2) 74.2 در پس آزمون و در گروه مداخله دو از (4.1) 64 در پيش آزمون به (4.1) 74.6 در پس آزمون افزايش يافت (P 0.001)، هردو پروتكل تمريني باعث افزايش قدرت شدند. همچنين نتايج تحليل كوواريانس نشان داد كه با كنترل اثر پيش آزمون، بين گروه‌هاي تمريني زنجيره حركتي باز و زنجيره حركتي بسته از لحاظ ميزان دامنه حركتي‏ و از لحاظ قدرت تفاوت وجود ندارد. نتيجه گيري: مطالعه نشان داد كه تمرينات زنجيره حركتي باز و بسته موجب بهبود قدرت و دامنه حركتي به وسيله تقويت عضلاتي كه اغلب با كنترل ستون فقرات و لگن مرتبط هستند، شد. به طور دقيق تر نتايج پژوهش، تأثير تمرينات زنجيره حركتي باز و بسته بر دامنه حركتي و قدرت در مشاركت كنندگان مورد تأييد قرار داد در صورتي كه هيچ يك از روش هاي تمريني بر ديگري ارجحيت نداشت.