رابطه هوش هيجاني و سبك تفكر انتقادي با تصميم گيري باليني با ميانجي گري باورهاي خودكارآمدي و اعتماد به نفس در كادر پرستاري بيمارستان هاي شهر رشت

زمينه و هدف: پرستاران بايد بتوانند با تلفيق مهارت هاي فني و دانش حرفه اي خود، قضاوت هاي باليني دقيق و مناسبي در مورد وضعيت سلامت بيماران انجام دهند. اين مطالعه با هدف تعيين رابطه هوش هيجاني و سبك تفكر انتقادي با تصميم گيري باليني با ميانجي گري باورهاي خودكارآمدي و اعتماد به نفس در كادر پرستاري بيمارستان هاي شهر رشت انجام شد. روش و مواد: اين مطالعه به صورت توصيفي-همبستگي با استفاده از مدل معادلات ساختاري با مشاركت 364 نفر از پرستاران بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان هاي شهر رشت انجام شد. روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي بود و داده ها با استفاده از پرسشنامه تصميم گيري باليني پرستاران، پرسشنامه هوش هيجاني، پرسشنامه خودكارآمدي در عملكرد باليني، پرسشنامه سبك تفكر انتقادي و پرسشنامه اعتماد به نفس جمع آوري و با استفاده از روش مدل يابي معادلات ساختاري و نرم افزار AMOS-22 تجزيه و تحليل شد. يافته ها: ضريب مسير كل (مجموع ضرايب مسير مستقيم و غير مستقيم) بين هوش هيجاني و الگوي تصميم گيري باليني (0.001 P، 0.442=β)، بين سبك تفكر انتقادي و الگوي تصميم گيري باليني (P 0.001, β=0.335)، بين باورهاي خودكارآمدي و الگوي تصميم گيري باليني (P 0.001, β=0.325)، بين اعتماد به نفس و الگوي تصميم گيري باليني (P 0.001, β=0.243)، همچنين اثر غير مستقيم بين هوش هيجاني (P 0.001, β=0.154) و سبك تفكر انتقادي (P 0.001, β=0.188) بر الگوي تصميم گيري باليني مثبت و معنادار بود. هوش هيجاني، تفكر انتقادي، باورهاي خودكارآمدي و اعتماد به نفس در مجموع 59% از واريانس الگوي تصميم گيري را در پرستاران تبيين مي كند. نتيجه‌گيري: مطالعه نشان داد باورهاي خودكارآمدي و اعتماد به نفس در رابطه بين هوش هيجاني و سبك تفكر انتقادي با تصميم گيري باليني در كادر پرستاري بيمارستان هاي شهر رشت نقش ميانجي داشتند. باورهاي خودكارآمدي و اعتماد به نفس، رابطه بين هوش هيجاني و سبك تفكر انتقادي با تصميم گيري باليني را افزايش دادند.