طراحي مدل ساختاري تفسيري شناسايي و سطح‌بندي ريسك هاي راهبردي مالي صنعت پتروشيمي جمهوري اسلامي ايران

اهداف: نبودِ اطمينان محيطي و شدت رقابت در بازار‌هاي جهاني، شركت‌ها و مجتمع‌هاي پتروشيمي را با چالش‌ها و ريسك‌هاي راهبردي متعددي مواجه كرده است. ريسك‌هاي راهبردي، ريسك‌هايي هستند كه نظام راهبردي را بي‌تعادل مي‌كنند و تأثير منفي چشمگيري بر صنعت مي‌گذارند. هدف اين پژوهش، طراحي مدلي براي شناسايي و سطح‌بندي ريسك‌هاي راهبردي مالي در صنعت پتروشيمي است كه مانع از تحقق اهداف راهبردي‌شده مي‌شود و به شكل همه‌جانبه و كلان بر تمامي اجزا و ابعاد صنعت تأثير مي‌گذارد.روش: بدين منظور ابتدا از طريق مصاحبۀ نيمه‌ساختاريافته با ۱۴ نفر از خبرگان و فراتركيب مطالعات پيشين، داده‌هاي اوليه گردآوري شد. سپس با استفاده از روش تحليل مضمون داده‌ها در سه لايۀ مضامين پايه، سازمان‌دهنده و فراگير طبقه‌بندي شدند. در ادامه، با استفاده از مضامين سازمان‌دهندۀ شناسايي‌شده كه عبارت است از: ريسك تحريم‌هاي مالي، تصميمات مؤثر مالي دولت، اعتباري، نقدينگي، مالي حوزۀ توليد، اقتصاد كلان، بيمه و پوشش ريسك، بازار محصول و رقابت و مديريت عاليه (راهبردي) پرسشنامۀ مدل‌سازي ساختاري – تفسيري طراحي شد و با نظرخواهي از ۱۵ نفر از خبرگان صنعت پتروشيمي روابط بين اين ريسك‌ها ارزيابي و بررسي شد.نتايج: . در پايان در مدل نهايي كه نشان‌دهندۀ سطوح ريسك‌هاي راهبردي مالي در صنعت پتروشيمي است، ريسك تحريم مالي به‌عنوان پرنفوذترين متغير در مبنايي‌ترين سطح معرفي شده است.