توسعۀ مدل ماركوويتز در بهينه‌سازي سبد سهام با در نظر گرفتن محدوديت‌هاي واقع‌گرايانه

اهداف: هدف، توسعۀ مدل ماركوويتز به‌گونه‌اي است كه با شرايط دنياي واقعي تطابق بيشتري داشته باشد و اضافه‌كردن انواع عوامل تحليل بنيادي و محدوديت‌هاي بازار سرمايه در اين مدل است. در اين پژوهش كه روي بورس اوراق بهادار تهران انجام شده، از دو معيار ميانگين نيمه‌واريانس و ميانگين قدر مطلق انحرافات در كنار معيار واريانس در مدل ماركوويتز براي تخمين بهتر ميزان ريسك استفاده شده است. به‌علاوه، از چندين محدوديت مانند محدوديت كارديناليتي، آستانه و بخش‌بندي براي نزديك‌شدن نتايج مدل مبتني بر ماركوويتز به واقعيت استفاده مي‌شود.  روش: براي اينكه معيار بازدۀ سهام فقط براساس تغييرات قيمتي سهام نباشد، از 9 معيار مهم تحليل بنيادي در فيلترسازي سهام شركت‌ها و معيار بازدۀ مدل ماركوويتز استفاده شده است. به دليل پيچيدگي محاسباتي زياد مدل برنامه‌ريزي رياضي، نمونۀ مسائل با الگوريتم فراابتكاري جستجوي هارموني نيز حل شد. نتايج: نتايج نشان‌دهندۀ آن بود كه مدل رياضي در معيار فاصله از نقطۀ ايدئال كارايي بهتري دارد. در صورتي كه الگوريتم جستجوي هارموني در معيارهاي يكنواختي و گسترش جواب‌هاي پارتو و زمان حل برتري دارد. با افزايش بازۀ تغييرات محدوديت‌هاي كارديناليتي و آستانه، تعداد سهام بيشتري در سبد انتخاب مي‌شود و توابع هدف ريسك و بازده به‌صورت هم‌زمان بهبود خواهند يافت.