گونه‌شناسي و تحليل كاركردهاي تفسيري سياق در تفسير الأساس و مقايسه آن با اهم تفاسير ساختارنگر

فهم آيات به وسيله سياق موضوعي مهم در ميان مفسران ساختارنگر است. تفسير ألأساس سعيد حوي به جهت اهميتش در ميان اين رويكرد باعث شده تا تعداد دفعات به كارگيري سياق و گونه هاي آن إحصا گردد و دقت مفسر در برداشت‌هايش نيز مورد سنجش قرار گيرد. اين پژوهش با روش توصيفي- تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي انجام شده است. حوي از سياق در 357 مورد و 12 كاركرد بهره برده است. رد و پذيرش آراء، كشف ارتباط قصص با غرض و مفاهيم سوره از دهم كاركردهاي تفسيري در تفسير ألأساس هستند. نقل آراء اهم مفسران ساختارنگر در كنار آراء حوي گوياي اين مطلب است كه اين مفسران در عين داشتن وحدت رويكرد داراي اختلاف راي مي باشند. از عوامل موثر در تعدد فهم ها مي‌توان به عدم توجه كافي به ساختاريابي سوره و انواع سياق، رجحان دادن مباني فكري و عقايد مفسر و ديگر انديشمندان بر سياق و توجه بسيار حوي به اثبات ارتباط ميان محور منتخب هر سوره با آيات آن سوره، اشاره كرد. برخي از موارد مذكور، ميان مجموعه تفاسير ساختارنگر مشترك و برخي نيز خاص تفسير ألأساس است.