نظريه الفت؛ صورت‌ بندي سرمايه اجتماعي بر اساس آموزه‌هاي نهج‌البلاغه

سرمايه اجتماعي ازجمله مفاهيمي است كه براي بهبود و كارآمدي نظام سياسي بسيار مؤثر است. وجود سرمايه اجتماعي باعث تسهيل برنامه‌هاي نظام سياسي مي‌شود. در اين نوشتار تلاش شده ‌است سرمايه اجتماعي در نهج‌البلاغه بررسي شود. سؤال اصلي مقاله اين است كه چه محتواهايي در نهج‌البلاغه وجود دارد كه به بهبود و ارتقاي سرمايه اجتماعي دلالت دارد؟ raquo;. براي پاسخ به اين سؤال ابتدا مفهوم مركزي سرمايه اجتماعي بررسي شده و سپس با مراجعه به نهج‌البلاغه، مفاهيم و گزاره‌هايي كه به اين مفهوم مركزي (همدلي) اشاره دارند، استخراج مي‌شوند. هدف اين نوشتار اين است كه ضمن بررسي مفهوم سرمايه اجتماعي، صورت‌بندي‌اي از محتواهاي مرتبط با سرمايه اجتماعي در انديشه امام علي (عليه‌السلام) ارائه كند. در اين مقاله از روش تحليل محتواي كيفي استفاده شده است. يافته‌هاي مقاله نشان مي‌دهد كه محتواهاي مرتبط با سرمايه اجتماعي كه به مفهوم همدلي ميان مردم و حكومت اشاره دارد، در چهار دسته محتواهاي مرتبط با همنشيني، سازگاري، پيوند ‌دادن و ايجاد محبت قابل صورت‌بندي است.