الگوي لجستيك مشترك پليس در بحران‌هاي انتظامي مبتني بر روش نظريه زمينه‌اي (مورد مطالعه: اغتشاشات خياباني)

زمينه و هدف: پژوهش حاضر با هدف طراحي الگوي پارادايميك لجستيك مشترك در بحران انتظامي با تأكيد بر اغتشاشات خياباني مبتني بر نظريه زمينه‌اي انجام گرفته است. روش: اين پژوهش از نظر هدف، كاربردي و به‌لحاظ روش، كيفي مبتني بر روش نظريه زمينه‌اي است. مشاركت‌كنندگان 10 نفر از مديران و كارشناسان ارشد و خبرگان و نخبگان آمادي داراي مدرك حداقل كارشناسي ارشد و حداقل سابقه 15 ساله خدمت در قسمت‌هاي آماد و پشتيباني فرماندهي انتظامي جمهوري اسلامي ايران با استفاده از نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند. از مصاحبه نيمه‌ساختار‌يافته به‌عنوان ابزار گرد‌آوري داده‌ها استفاده شد. داده‌ها برطبق رويه مبتني بر نظريه زمين‌هاي در سه مرحله كدگذاري باز، انتخابي و محوري، تجزيه‌وتحليل شدند. يافته‌ها: در يافته‌هاي پژوهش شرايط علّي 18 مورد، شرايط زمينه‌اي 11 مورد، شرايط مداخله‌گر 7 مورد، راهبردها و اقدامات 25 مورد و پيامدهاي حاصل از اجراي آن 7 مورد احصاء و استخراج شد. نتايج: اجراي لجستيك در بحران‌هاي انتظامي باعث:1- افزايش كارايي اثربخش مديريت عمليات انتظامي در بحران، 2- برآورده شدن انتظارات مشتريان درون‌سازماني، 3- چابكي در ارائه خدمات لجستيكي در بحران، 4- كاهش اتلاف منابع سازماني، 5- افزايش بهره‌وري خدمات لجستيكي در عمليات انتظامي، 6- شكل‌گيري روحيه كار مشاركتي و همكارانه در عمليات لجستيكي، 7- افزايش اثربخشي مديريت عمليات انتظامي در بحران مي‌شود.