تأثير سطح دين داري برتعهد سازماني كاركنان با نقش ميانجي ارزش‌هاي درون سازماني (مورد مطالعه: 10 سازمان‌ منتخب استان‌هاي مازندران و زنجان)

تعهد سازماني نقش تعيين كننده در مسئوليت‌پذيري، كارايي رفتاري و كاركردي اعضاء، رشد و پيشرفت سازمان دارد. با توجه به تأثير بسزاي دين در شكل بخشيدن به رفتار فردي و جمعي، اين پژوهش با هدف بررسي تأثير سطح دينداري بر تعهد سازماني كاركنان با نقش ميانجي ارزش‌هاي درون سازماني به اجرا درآمده است. روش تحقيق، توصيفي از نوع پيمايشي بوده و براي سنجش سطح دينداري از پرسشنامه بومي شده خداياري فرد و همكاران (1388) با مؤلفه‌هاي (باور ديني، عواطف ديني و التزام و عمل به وظايف ديني) و براي سنجش تعهد سازماني از پرسشنامه‌ مدل آلن و مي‌ير (1990) با مؤلفه‌هاي (تعهد عاطفي، تعهد مستمر و تعهد هنجاري) و براي سنجش ارزش‌هاي درون سازماني از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. داده‌هاي تحقيق با روش نمونه‌گيري طبقه‌اي تصادفي، از 400 نفر از كاركنان سازمان‌هاي منتخب استان‌هاي مازندران و زنجان گردآوري و نتايج با نرم‌افزارهاي Spss23 و PLS2 تحليل شدند. اعتبار پرسشنامه‌هاي، تعهد سازماني، سطح دينداري و ارزش‌هاي درون سازماني با استفاده از ضريب همساني دروني آلفاي كرونباخ، به ترتيب برابر با 0/875، 0/93، 0/958 و روايي آن‌ها و برازش مدل از طريق نرم افزار PLS2 تأييد شد. نتايج نشان داد كه سطح دينداري بر تعهد سازماني كاركنان تاثير مثبت و معني‌داري دارد و اين تاثير با استفاده از متغير ميانجي ارزش‌هاي درون سازماني تقويت مي‌شود.