تبيين تجارب دستياران گروه داخلي دانشگاه علوم پزشكي جهرم از عوامل و موانع موثر بر تصميم گيري باليني: يك مطالعه كيفي

مقدمه: تصميم گيري باليني بر اساس تفسير و ارزيابي داده هاي جمع آوري شده انجام مي شود، تا از ميان راه هاي مختلف، طرح درماني مناسب مبتني بر شواهد انتخاب شود. تصميم گيري در محيط بالين با شرايط پويا، متغير، نامطمئن و غيرپايدار، ابعاد مختلفي داشته و عوامل متعددي بر آن اثرگذار است به طوري كه با مطالعات اندك و مقطعي نمي توان شناخت عميقي نسبت به آن پيدا كرد. از اين رو، مطالعه حاضر با هدف تبيين تجارب دستياران گروه داخلي در خصوص عوامل و موانع موثر بر تصميم گيري باليني در بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي جهرم انجام شد.روش كار: اين پژوهش يك مطالعه تحليل محتواي قراردادي بود كه طي آن هشت دستيار گروه داخلي از بيمارستان‌هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي جهرم به روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب و در مطالعه مشاركت كردند. جمع‌آوري داده‌ها به روش مصاحبه فردي عميق نيمه ساختارمند انجام شد. كليه مصاحبه‌ها ضبط و دست‌نويس شدند و سپس به روش گرانهايم و لاندمن مورد تجزيه‌ و تحليل قرار گرفتند.يافته ها: در تحليل داده ها چهار مضمون اصلي و 14 زير طبقه مشخص شد. مضامين اصلي عبارت بودند از: معيارهاي تصميم گيري باليني، موانع تصميم گيري باليني، تسهيل كننده هاي تصميم گيري باليني و ضرورت توسعه آموزش دستياران.نتيجه گيري: با توجه به اين كه تصميم گيري باليني بر پايه منفعت همه جانبه بيمار، اصول اخلاقي و شواهد انجام مي گيرد وكمبود دانش نظري، تجربه اندك و مهارت ناكافي، نبودتخصص، كمبود تجهيزات وامكانات رفاهي مناسب همراه با فشار كاري مي تواند تصميم گيري درست را با مشكل مواجه سازد، بهتر است در برنامه ريزي آموزشي بر رفع كمبودهاي مذكور تاكيد بيشتري شود.