بررسي ژن هاي منتخب مرتبط با سيگنالينگ سيتوكين در بافت مغز بيماران مبتلا به اختلال افسردگي ماژور

مقدمه: اختلال افسردگي ماژور يكي از متداول ترين بيماري هاي حوزه رواني  است. نتايج پژوهش ها نشان مي‌دهند كه در اين دسته از بيماران، فرآيندهاي التهابي افزايش مي‌يابند. با اين وجود، شمار اندكي از پژوهش ها به موضوع ماركرهاي التهابي در مغز اين بيماران  پرداخته‌اند. هدف مطالعه حاضر بررسي بيان محور تنظيمي مرتبط با سيگنالينگ سيتوكين در بافت مغز بيماران مبتلا به اختلال افسردگي ماژور بود.روش كار: با بهره‌گيري از يك رويكرد بيوانفورماتيكي بر پايه تجزيه و تحليل داده‌هاي ريزآرايه، بيان يك محور تنظيمي در نمونه‌هاي بافت قشر پيش‌پيشاني بررسي شد. اصلاح پس‌زمينه، فيلتر كردن ژن و نرمال سازي داده ها با استفاده از آزمون هاي مختلف در نرم افزار R انجام شد. كيفيت داده ها نيز با بهره‌گيري از بسته AgiMicroRna و نمودار PCA بررسي شد. ژن‌هاي داراي تغيير بيان با استفاده از بسته limma  شناسايي شدند. براي بررسي همبستگي بين ژن‌هاي منتخب از آزمون پيرسون در نرم افزار R  استفاده شد.يافته ها: نتايج بدست آمده نشان دادند كه بيان ژن‌هاي BDNF و NRG1 در بافت PFC بيماران MDD با كاهش معناداري همراه بوده و از سوي ديگر بيان در سطح ژن‌هاي IL6 و TNF با افزايش معناداري روبرو شده است. همچنين يك همبستگي منفي قدرتمند ميان ژن‌هاي IL6 و BDNF حاصل گرديد.نتيجه گيري: در اين مطالعه، نتايج نشان مي‌دهند كه ميان پيشرفت بيماري MDD و سيگنالينگ بواسطه سيتوكين رابطه پيچيده‌اي وجود دارد. اين پژوهش شواهدي در راستاي درك بهتر سازوكارهاي بيماري‌زايي MDD ارائه مي‌دهد.