سياست گذاري امنيتي در جمهوري اسلامي ايران با تأكيد بر اسناد بالادستي

سياست گذاري امنيتي يكي از مهم ترين بحث هاي امنيتي جمهوري اسلامي ايران مي باشد و دليل آن هم اين است كه جمهوري اسلامي ايران، به عنوان كشوري با موقعيت استراتژيك خاص خود، در دنياي معاصر همواره در معرض انبوهي از تهديدات در سطوح مختلف قرار داشته است. آنچه بيش از هر چيز ديگر در سياست گذاري امنيتي براي امنيت كشور و مقابله با تهديدات لازم به نظر مي رسد توجه به سياست هاي مقابله با اين گونه تهديدات در حوزه امنيتي است. هدف از اين پژوهش دستيابي به سياست گذاري امنيتي با توجه به اسناد بالادستي جمهوري اسلامي ايران مي باشد. پرسش اصلي آن است كه سياست گذاري امنيتي جمهوري اسلامي ايران با توجه به اسناد بالادستي چه ميزان و تا چه درجه اي مي تواند در مواقع بحران و تهديدات، كارساز و جواب گوي مسايل روز باشد؟ روش استفاده در اين پژوهش روش كتابخانه اي و مطالعه منابع مكتوب در حوزه سياست گذاري امنيتي در اسناد بالادستي مي باشد كه از نوع پژوهش هاي كاربردي محسوب مي شود و تحليل داده ها مبتني بر روش كيفي است. در ادامه اين كار پژوهشي براي روشن شدن مطلب، اول به توضيح سياست گذاري امنيتي، امنيت و امنيت ملي، تهديد و اسناد بالادستي پرداخته شد و بعد باتوجه به سياست گذاري در اسناد بالادستي از قبيل سند چشم انداز و قانون پنجم توسعه، موضوع مورد مداقه قرار گرفت تا ميزان اهميت و توجه اسناد بالادستي در سياست گذاري امنيتي مشخص شود. نتايج به دست آمده از بررسي هاي پژوهش نشان مي دهد كه اسناد بالادستي جمهوري اسلامي ايران توجه ويژه اي به سياست گذاري امنيتي در همه ابعاد دارند.