چينه‎‍نگاري زيستي، ريزرخساره‎‍ها و محيط رسوبي نهشته‎‍هاي كرتاسۀ بالايي در برش چينه‎‍شناسي گردبيشه در زاگرس مرتفع

در اين پژوهش، چينه‎‍نگاري زيستي، ريزرخساره‎‍ها و تعيين محيط‎‍هاي رسوبي نهشته‎‍هاي كرتاسۀ بالايي (سازندهاي گورپي و اميران) در برش چينه‎‍شناسي گردبيشه در استان چهار محال و بختياري، بررسي شده است. سازند گورپي در اين برش به‌طور عمده از نهشته‎‍هاي شيلي با ميان‌لايه‎‍هايي از سنگ‌آهك‎‍هاي رسي تشكيل شده و به‌طور ناپيوسته بر سازند سروك و به‌صورت تدريجي در زير نهشته‎‍هاي تخريبي سازند اميران قرار گرفته است. سازند اميران به‌طور عمده از شيل‎‍هاي خاكستري متمايل به سبز، سيلتستون و ميان‌لايه‎‍هاي ماسه‎‍سنگي تشكيل شده است و مرز بالايي آن با واحد غيررسمي آواري-كربناتۀ 1 است. براساس فرامينيفرهاي پلانكتوني در توالي سازند گورپي، 7 زون زيستي از Dicarinella asymetrica Total Range Zone تاInterval Zone Gansserina gansseri شناسايي و بر همين اساس، سن سازند گورپي كنياسين پسين؟- مائستريشتين پيشين تعيين شده است. در نهشته‎‍هاي سازند اميران، راديولرها فراوان‌اند و فرامينيفرهاي پلانكتوني نيز به‌ندرت ديده مي‎‍شوند. در اين مطالعه براساس اندك فرامينيفرهاي پلانكتوني شاخص موجود و همچنين با استناد به موقعيت چينه‎‍شناسي، سن مائستريشتين پيشين-مياني؟ براي نهشته‎‍هاي سازند اميران پيشنهاد مي‎‍شود. مطالعات پتروگرافي نهشته‎‍هاي سازند گورپي به شناسايي 2 ريزرخساره منجر شد كه در قسمت‎‍هاي عميق حوضه، رسوب‎‍گذاري كرده‎‍اند. در نهشته‎‍هاي سازند اميران نيز، 3 پتروفاسيس شناسايي شد كه بيانگر ته‌نشست به شكل فن‎‍هاي زيردريايي، تحت تأثير جريان‎‍هاي توربيدايتي است.