نقش معناي مكان بر كاهش استرس ناشي از قرنطينه خانگي دانش‌آموزان

در سال‌هاي اخير، باتوجه‌به تغيير در روش زندگي افراد و مطرح شدن در خانه ماندن و دوركاري، افراد ساعات بسياري را به‌اجبار در خانه سپري مي‌كنند. به‌عنوان‌مثال شيوع بيماري‌هاي واگيردار مانند بيماري كوويد-19، موجب شد تا آموزش در مدارس در مدت‌زمان طولاني به‌صورت غيرحضوري صورت پذيرد. اما اين روند علاوه بر كاهش عملكرد تحصيلي يادگيرندگان، باعث ايجاد اختلالات روحي مانند استرس پس از سانحه و استرس ناشي از آموزش مجازي در دانش‌آموزان بوده است. در بررسي‌هاي انجام‌شده پيرامون علل ايجاد اين پيامدها، محيط قرنطينه افراد (محيط مسكوني) مهم‌ترين نقش را در پيدايش اين پيامدها داشته است. ازاين‌رو بررسي ارتباط افراد با محيط قرنطينه اهميتي دوچندان مي‌يابد. بنابراين لازم است تا كليه عوامل مؤثر بر دانش‌آموزان در محيط قرنطينه آن‌ها مورد بازبيني قرار گيرد و باتوجه‌به اهميت محيط خانه براي فرد بررسي شاخص‌هاي محيطي مؤثر بر فرد امري ضروري است. لذا، باتوجه‌به اهميت تأثير محيط خانه بر فرد، پژوهش حاضر با هدف تبيين عوامل استرس‌زا در محيط مسكوني دانش‌آموزان قرنطينه‌شده و همچنين در پي شناسايي مؤلفه‌هاي برجسته تداعي معنا مؤثر بر كاهش استرس قرنطينه‌شدگان در محيط مسكوني انجام شده است. مطالعه كيفي (اكتشافي) حاضر با رويكرد پديدارشناسي توصيفي انجام گرفته است. در اين روش اطلاعات از منابع معتبر موجود و انجام مصاحبه‌هاي نيمه‌ساختار‌يافته با دانش‌آموزان ناحيه (3) شهر اصفهان كه بر مبناي ملاك‌هاي نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شده‌اند و نمونه‌گيري تا رسيدن به حد اشباع ادامه يافته است. براي تجزيه‌وتحليل يافته‌ها از شيوه تحليل كلايزي با استفاده از نرم‌افزار اطلس تي-آي، داده‌ها دسته‌بندي و توصيف شده‌اند. يافته‌هاي پژوهش شامل 3 مضمون اصلي و 11 زيرمضمون با 57 شواهد است. نتايج حاكي از اين مطلب است كه براي كاهش استرس دانش‌آموزان ناشي از قرنطينه خانگي به علت شيوع بيماري و آموزش مجازي باتوجه‌به زمان طولاني قرنطينه، مي‌توان با ارتقاي شاخص سرزندگي در محيط و ايجاد لايه‌هاي محيطي متفاوت در فضا، تنش فردي دانش‌آموز را در چندلايه كردن محيط و گذراندن بهتر زمان طولاني قرنطينه كاهش داد.