تجربه زيسته كودك- زنان ازدواج كرده در حوزه هنجارهاي اجتماعي و ازدواج زود هنگام

كودك همسري پديده‌اي اجتماعي- فرهنگي است كه در نقاطي از كشور زندگي دختران را متأثر كرده و منجر به بروز مشكلات و آسيب‌هاي فردي و اجتماعي بسيار مي‌شود. هدف پژوهش حاضر فهم تجربه زيسته كودك- زنان ازدواج كرده استان خوزستان جهت فهم مسئله هنجارهاي اجتماعي و ازدواج زودهنگام است. براي رسيدن به هدف مذكور از روش تحقيق كيفي و با رويكردي پديدارشناسانه و شيوه نمونه­گيري هدفمند استفاده­شده­­است كه از طريق روش گلوله برفي با 23 نفر از زنان كه در سنين كودكي (زير 18سال) ازدواج نموده مصاحبه عميق به­عمل آمد و با ستفاده از روش كلايزري، جملات و عبارات مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. بر پايۀ روايت­هاي افراد مورد گفتگو، 15 مضمون اصلي در تجربۀ آن­ها عبارت است از: فقدان بلوغ فكري- اجتماعي، فرهنگ طايفه­اي و باورهاي سنتي، فرديت عقيم مانده، سلب عامليت سوژه، عدم آگاهي از سرمايه جسمي و جنسي، ضعف نقش و تعاملات تنش­زا، رفتارهاي سلطه­گرا و خشونت شريك صميمي، بدن زنانه ابژه جنسي، بدن زن ابژه پيش پاافتاده و قابل معامله، تن زن خاستگاه سلطه و سركوب، طلاق/كودك بيوگي، مرگ فانتزي عشق و دوآليته كودكي/بزرگسالي دسته­بندي شد. با توجه به پاراديم حاكم بر پژوهش، پديده ازدواج زودهنگام برساختي اجتماع است كه نتيجه واكنش خانواده­ها به محدوديت­هاي ساختاري و وضعيت جغرافيايي، اجتماعي، فرهنگي و فردي است.