ارزش هاي والدگري، والد خوب از منظر فرزندان و فرزند ايده آل از منظر والدين: يك مطالعه كيفي

هدف پژوهش حاضر بررسي ارزش‌هاي والدگري،  والد خوب و فرزند ايده‌آل از منظر والدين و فرزندان ايراني بود. پژوهش حاضر، مطالعه‌اي كيفي از نوع پديدارشناسي است. جامعه پژوهش شامل كليه والدين داراي فرزند و فرزندان ساكن تهران در مقطع زماني سال 1399-1400 بوده و نمونه مورد بررسي شامل 23 نفر از والدين و فرزندان بودند كه با مصاحبه نيمه ساختار يافته مورد مطالعه قرار گرفتند. داده‌هاي حاصل از مصاحبه‌ها كدگذاري و  تحليل شد و و در نهايت حاصل كدگذاري‌ها 385 كد اوليه، 65 مفهوم، 17 مقوله و 3 طبقه كلي بود.  در اين مطالعه طبقه والد خوب كه شامل 5 مقوله اصلي برخورداري از صفات اخلاقي و انساني، تأمين نيازهاي مادي و معنوي؛ برخورداري از مهارت‌هاي ارتباطي مناسب؛ آگاه و مدبر  و مقتدر و قاطع  است. طبقه فرزند ايده‌آل، شامل 6 مقوله اصلي شامل برخورداري از صفات اخلاقي و انساني، متعهد و مسئوليت‌پذير ، استقلال و استقامت، فعال و باعزت نفس، سازگاري و رضايت، و لامت  است. همچنين طبقه منابع خاستگاه‌هاي والديني شامل 6 مقوله اصلي شامل تجربه زيسته، فرهنگ و اجتماع، رسانه، دين و مذهب ، آموزش و والدين   است. طبق يافته‌هاي پژوهش حاضر، مادر خوب مادري است كه فداكار، از خود گذشته، صميمي و همدل، مهربان و با محبت باشد و پدر خوب پدري است كه صادق و قابل اعتماد باشد و به خانواده و فرزندان خود نيز اعتماد داشته باشد و عدالت را در مورد ايشان به درستي به ­ار برد. فرزند ايده‌آل از نظر والدين ايراني فرزندي استكه  از صفات اخلاقي و انساني مناسبي ن برخوردار است، متعهد و مسئوليت‌پذير، مستقل و با استقامت، فعال و با عزت نفس و سازگار و راضي است و به سلامتي جسمي و رواني و رفتاري خود اهميت مي‌دهد.