الگوي مفهومي اخلاق جنگ در تمدن اسلامي (مطالعه موردي سيره سياسي پيامبر اعظم(ص))

جنگ از مهم ترين عرصه هايي است كه انسان ها، در مواجهه با آن از اخلاق و سرشت انساني فاصله گرفته و ارزش هاي اخلاقي را ناديده مي گيرند. نظريه هاي اخلاق جنگ با ارائه اصول و قواعد ناظر به مسائل مختلف جنگ، سعي در كاهش آسيب هاي ناشي از جنگ دارند. از سوي ديگر، بخش مهمي از تعاليم دين اسلام را آموزه هاي اخلاقي تشكيل مي دهد. در صدر اسلام نيز پيامبرخدا(ص) و مسلمانان با پديده جنگ مواجه بودند؛ به گونه اي كه آيات قرآن كريم و روايات بسياري بر چگونگي آداب جنگ و شيوه نبرد با دشمنان وجود دارد. اما با اين وجود ساختار و هندسه ي منسجم و معناداري از اين آموزه ها ارائه نشده است. اين نوشتار با كاربست روش تحليل  محتواي كيفي درصدد پاسخ به اين سؤال است: «الگوي اخلاق جنگ در سيره ي سياسي پيامبرخدا(ص) چيست؟»  يافته هاي پژوهش حاكي از جريان داشتن اخلاق در ساحت هاي مختلف زندگي انسان ازجمله جنگ است.  ، الگوي برخاسته از سيره پيامبرخدا(ص) نگاهي هدايت محور، سعادت طلب و صيانت گرا به جنگ داشته و با ارائه اصول اخلاقي در پنج محور راهبرد جنگ ، تاكتيك جنگ، شايستگي هاي رزمندگان، شيوه رفتار بااسيران و رفتار با اموال و محيط زيست، هدايت و سعادت انسان و صيانت از كرامت، جان، مال و محيط زيست او را تأمين مي كند.