بررسي زمينه هاي سياسي-مذهبي تأثيرگذار در تحولات هنري در عهد شاهرخ تيموري (850- 807 ق)

هنر به‌عنوان پديده اي اجتماعي، تحت تأثير زمينه هاي سياسي، ديني، اقتصادي و فرهنگي موجود در بطن هر جامعه شكل مي گيرد. اين واقعيت در عصر تيموري (807-913 ق)، كه از دوره ه اي درخشان در تاريخ هنر ايراني-اسلامي به شمار مي‌رود، وجود دارد و هنر مقوله اي جداي از سياست و مذهب نبود؛ چنانكه در زمان شاهرخ تيموري هنر از يك سو، با سياست و مذهب درهم‌تنيده شد و از سوي ديگر، تحت تأثير اوضاع چندمذهبي جامعه آن روز قرار گرفت. از اين رو، براي شناخت وضع هنر در اين دوره و بررسي عوامل پيشرفت و ركود آن ناگزير از واكاوي ريشه هاي سياسي و مذهبي آن در جامعه آن روزگار هستيم. پژوهش حاضر با روش توصيفي تحليلي ضمن تبيين زمينه هاي سياسي و مذهبي حاكم بر دوره شاهرخ تيموري، بر آنست تا تأثير سياست‌هاي وي را بر رشد و ركود انواع هنر در آن دوره نشان دهد. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد بر اثر سياست هاي حمايتي شاهرخ معماري و خوشنويسي، بر مبناي ميزان آثار توليدشده و نوآوري در سبك هاي به كار رفته در هر يك از آن‌ها، از نظر كمي و كيفي پيشرفت كرده و در برابر، شعر علي رغم رشد كمي، از نظر كيفي به انحطاط گراييد و موسيقي و نقاشي نيز چنان‌كه بايد، اوج نگرفت. اين يافته با رويكردي مقايسه اي ميان هنرهاي رايج اين دوره به دست آمده است.