ارزيابي ارگونومي محيط كار اداري با استفاده از دو تكنيك ارزيابي اختصاصي و عمومي

زمينه و هدف: با توجه به گسترش روز افزون مشكلات اسكلتي عضلاني (MSDs (ضروري است كه ريسك فاكتورهاي ارگونومي محيط كار با روش هاي عمومي و اختصاصي مورد بررسي و مقايسه قرار گيرند. مطالعه حاضر با هدف ارزيابي ارگونومي محيط كار اداري با استفاده از دو تكنيك ارزيابي اختصاصي و عمومي در دو دانشگاه علوم پزشكي كشور انجام شد.        مواد و روش ها: شيوع MSDs با استفاده از پرسشنامه استاندارد نورديك و ارزيابي ارگونومي كاركنان در محيط كار به روش ارزيابي سريع تنش اداري ROSA و ارزيابي سريع كل بدن REBA ارزيابي گرديد. آمارهاي توصيفي و آزمون هاي كاي اسكور، تي مستقل و رگرسيون لجستيك به منظور توصيف و تحليل داده ها به كار رفت.يافته ها: اختلاف ميانگين امتياز ROSA و ميانگين ارتفاع مانيتور بين دو گروه از كاركنان شاغل در محيط كار اداري كه MSDs را طي 12 ماه گذشته تجربه كرده اند و گروهي كه تجربه نداشته اند معنادار است. به ازاي يك واحد افزايش در امتياز ROSA و يك سانتي متر ارتفاع مانيتور با درنظرگيري ساير متغيرهاي مداخله گر، به ترتيب حدود 45 و 13 درصد شانس بروز MSDs افزايش مي يايد. نتيجه گيري: ابزار ROSA نسبت به REBA روش قابل اعتمادتري براي ارزيابي ارگونومي محيط كار اداري است. امتياز كلي روش ROSA و پارامترهاي ايستگاه كار نظير ارتفاع مانيتور مي تواند در مشاغل اداري جهت طراحي مداخله هاي كاهش دهنده MSDs استفاده شود. مطالعات بيشتري به منظور قابليت اعتماد ROSA لازم است تا اعتبار مداخلات ارگونومي مبتني بر اين روش افزايش يابد.