ارزيابي پاسخ گونه هاي درختي به آلودگي هوا با استفاده از زيست نشانگرهاي بيوفيزيكي و بيوشيميايي برگ

زمينه و هدف: باتوجه به نقش پوشش هاي گياهي در كاهش و جذب آلاينده هاي هوا ارزيابي مقاومت گونه هاي مختلف نسبت به آلاينده هاي محيطي به منظور انتخاب گونه هاي مناسب از اهميت بسيار بالايي برخوردار مي باشد. از اينرو هدف مطالعه حاضر ارزيابي مقاومت گونه هاي چنار P. orientalis، شاه توت M. nigra و عرعر A. altissima نسبت به آلودگي هوا با استفاده از زيست نشانگرهاي بيوفيزيكي و بيوشيميايي برگ مي باشد.مواد و روش ها: بدين منظور نمونه برداري از برگهاي سه گونه درختي از شش ايستگاه در شهر اصفهان صورت گرفت. پس از انتقال نمونه ها به آزمايشگاه تراكم روزنه ها، ميزان پروتئين كل، قندهاي محلول و آنتوسيانين برگ آنها اندازه گيري شد.يافته ها: نتايج نشان داد گونه هاي شاه توت وعرعر با افزايش، و گونه چنار با كاهش تراكم روزنه هاي خود نسبت به آلودگي هوا پاسخ نشان داده اند. ميزان پروتئين كل برگ شاه توت، چنار و عرعر به ميزان 48/93، 55/76 و 23/53 درصد در مناطق آلوده نسبت به مناطق پاك بيشتر بوده است. اين ميزان براي قندهاي محلول و آنتوسانين در شاه توت، چنار و عرعر به ترتيب برابر( 90/22، 38/65 و 88/88) و برابر (19/64، 88/8 و 80/05) درصد بوده است.نتيجه گيري: براساس يافته ها مي توان نتيجه گرفت درختان در ارتباط با تراكم روزنه ها پاسخ نسبتا متفاوتي نسبت به آلودگي هوا مي دهند كه اين امر مي تواند به دو طريق افزايش يا كاهش تراكم روزنه ها باشد. افزايش مقدار پروتئين كل، قندهاي محلول و آنتوسيانين موجود در برگ درختان منطقه آلوده بيانگر اين موضوع است كه اين درختان نسبت به مقدار آلودگي آلاينده هاي مقاوم هستند و از اين استراتژيها جهت سازگاري و مقابله با آلاينده ها استفاده مي كنند.