الزامات امدادگري فرهنگي دين ‌پايه از منظر سازمان (در سياق گروه‌ها و مؤسسات خرد)

مقاله‌ مزبور به بررسي الزامات امدادگري فرهنگي دين‌پايه از منظر سازمان با تأكيد بر وجوه تمايز گروه‌هاي امدادگر فرهنگي مي‌پردازد. ميدان مطالعه‌ پژوهش، شامل گروه‌هاي موفق امدادگري فرهنگي دين‌پايه است. استخراج رويكرد پژوهش، از سه كانال مفهومي در ابعاد مددكاري اجتماعي، سازمان و مديريت و درنهايت مضامين مربوط به دين‌پايگي صورت گرفته است. درواقع با بهره‌گيري مفهومي از رويكردها، مدل‌ها و نظريه‌هاي مددكاري اجتماعي، مفاهيم سازماني و مديريتي مرتبط با گروه و مضامين مرتبط با تبليغ دين، اخلاق و اعتقادات اسلامي، رويكرد مربوط استخراج شده است. داده‌هاي پژوهش با روش تجربه‌نگاري و مصاحبه استخراج و نيز با روش تحليل مضمون و تجربه‌نگاري، تحليل شده است. استراتژي يا روش پژوهش، مطالعه‌ چند موردي بوده است. روش نمونه‌گيري، هدفمند بوده و تا مرز كفايت داده پيش رفته است. پس از نهايي‌سازي مصاحبه‌ها، 406 گزاره‌ مرتبط استخراج و پس از تحليل و كدگذاري، 225 مضمون پايه، 48 مضمون سازمان‌دهنده و 10 مضمون فراگير استخراج شد. درنهايت مضامين فراگير، ذيل چهار بُعد «هويت»، «اخلاق و اعتقادات»، «همزيستي» و «ساختار و قوانين» دسته‌بندي شد.