بررسي رويكرد ممتيك در تبيين تكامل فرهنگ، با تكيه بر آراي دنيل دنت

مدافعان نظريه تكامل دارويني بر اين باورند كه نظريه تكامل منحصر به زيست شناسي نيست بلكه تكامل مي تواند در ساير حوزه‌ها مثل فرهنگ هم جاري شود. براي تبيين تكامل فرهنگ، رويكردهاي متعددي وجود دارد از بين اين رويكردها مي‌توان به رويكرد ممتيك اشاره كرد. اين نظريه كه در اصل توسط ريچارد داوكينز ارائه شد، به دنبال تشبيه بين تكامل در سطح فرهنگي و تكامل زيستي است. مدافعان اين رويكرد ادعا مي‌كنند همان طور كه در تكامل زيستي ژن‌ها هستند كه از خود كپي مي‌سازند و توضيح مي‌دهند كه چرا موجودات زنده به والدين خود شبيه هستند، در فرهنگ هم اگر قرار است تكامل يابد، يافتن نوعي از همتاساز فرهنگي كه وراثت فرهنگي را توضيح دهد ضروري است. داوكينز با جعل كلمه مم، كه هم وزن با ژن مي باشد، اين نقش را به مم‌ها سپرد. بعد از داوكينز فلاسفه‌اي مثل دنيل دنت اين نظريه را جدي گرفت و در كتاب‌هاي مختلف خود مخصوصا كتاب اخير خود به نام از باكتري تا باخ به شرح و بسط مم پرداخت. وي همچنين تلاش كرده است نقدهاي منتقدين بر مم را جمع آوري و پاسخ دهد. در اين مقاله ما در صدد هستيم به برسي رويكرد ممتيك بر اساس نگاه دنت بپردازيم. بعد از تعريف فرهنگ و علت طرح ممتيك، به بحث مم ها از نظر دنت پرداخته مي‌شود. سپس اشكالات ممتيك و جواب‌هاي دنت به اين اشكالات آورده مي‌شود. در انتها نيز پاسخ‌هاي دنت مورد بررسي قرار خواهند گرفت.