بررسي مقايسه اي سرمشق ‌هاي سياست ‌گذاري مديران سينمايي در دو دولت اصولگرا و اصلاح‌ طلب (مطالعه موردي: جواد شمقدري و سيف الله داد)

مديران و سياست‌گذاران فرهنگي از سرمشق ‌هاي سياست ‌گذاري براي حل مسائل و محقق ساختن اهداف خود در حوزه فرهنگ استفاده مي‌كنند. از ميان سرمشق‌هاي سياست‌گذاري، همواره دو سرمشق عمده آرمان‌شهر گرايي و واقع‌گرايي بيشتر موردتوجه بوده‌اند. مسئله اصلي اين پژوهش بررسي مقايسه اي نوع و تاثير سرمشق‌هاي سياست‌گذاري دو مدير سينمايي كشور سيف‌الله داد و جواد شمقدري در حوزه سياست‌گذاري سينمايي ايران بوده است. به اين منظور اين پژوهش با استفاده از روش تحليل محتوا و بهره‌گيري از ابزار مطالعه اسناد و اطلاعات كتابخانه‌اي به بررسي سياست‌هاي مندرج در دفترچه‌هاي سياست‌هاي سينمايي منتشرشده و ديدگاه‌هاي اين دو مدير سينمايي در دوره‌هاي يادشده پرداخته و به اين نتيجه رسيده است كه مسائل و موضوعات موردتوجه دو مدير سينمايي عليرغم تفاوت عمده در نگاه و رويكردهاي سياسي دو دولت تا حد زيادي شبيه بوده و مديران سينمايي اين دو دوره، با انتخاب دو سرمشق سياست‌گذاري متفاوت سعي در حل اين مشكلات داشته‌اند. با اين حال گاه برخي اقدامات اين دو سياست‌گذار سينمايي تحت تأثير القائات جناحي و سياسي در تضاد با سياست‌ها و سرمشق‌هاي سياست‌گذاري انتخابي بوده و جريان سياست‌گذاري را دچار دوگانگي كرده است. راه حل رهايي و حل مشكل سياستگذاري سليقه‌اي و جناحي، نگاهي فراجناحي و تركيبي است كه در خروجي سينمايي‌اش بتواند از بستر تصويرگري واقعيت‌هاي جامعه، چگونگي وصول به جامعه مطلوب توحيدي را به مخاطب عرضه كند.