اعتبارسنجي مدلول ‌هاي التزامي غير بيّن با تأكيد بر عكس مستوي و عكس نقيض

كاربستِ مدلول التزاميِ كلام خبري و انشايي، از ديرباز مورد توجه اصوليان و فقها بوده است. در دانش اصول فقه مدلول التزامي بيّن به معناي اخصّ در مبحثي چون مفاهيم و بيّن به معناي اعمّ در موارد غيرمستقلات عقليّه مطرح گرديده و اعتبار و حجيّت اين نوع از مدلول‌هاي التزامي مورد مداقّه جدي بوده است. امّا نوع ديگرش كه مدلول هاي التزامي غير بيّن باشد، با وجود كاربرد آن در برخي اقسامش مانند عكس مستوي و عكس نقيض، به اعتبار و حجيّت آن ها كمتر توجه شده است؛ پاسخ به اين سؤال كه آيا اعتبار و حجيّت لوازم غير بيّن كلام آن هم با تأكيد بر بعضي از اقسامش يعني عكس‌ها، قابل اثبات مي باشد يا خير، هدف اين تحقيق بوده و با روش تحليلي ـ توصيفي ضمن ارائه نمونه هاي استناد به عكس مستوي و عكس نقيض، در صدد رفع چالش‌هاي اعتبار آن ها برآمده و با بررسي راه هاي اثبات حجيّت در نهايت، با تبيين ثبوت ملازمه قطعيّه، اعتبار اين لوازم را در بعضي از صورت ها به اثبات رسانده است.