بررسي آزمايشگاهي اثر ارتفاع سرريز جانبي كليد پيانويي ذوزنقه‌اي بر ضريب دبي و پروفيل ‌هاي سطح آب

سرريزهاي جانبي كاربرد وسيعي در شبكه‌هاي آبياري و زهكشي، سدها و شبكه‌هاي آب و فاضلاب دارند. اهداف اصلي پژوهش حاضر بررسي تاثيرارتفاع سرريز كليدپيانويي جانبي ذوزنقه‌اي بر ضريب دبي آن و بررسي پروفيل‌هاي سطح آب در انتهاي بالادست، پايين‌دست و در محدوده‌ي جانمايي سرريز است. بدين منظور 4 سرريز كليدپيانويي ذوزنقه‌اي با ارتفاع 10، 15، 20 و 25 سانتيمتر، يك سرريز ذوزنقه‌اي با ارتفاع 20 سانتيمتر و يك سرريز لبه تيز مستطيلي(مدل شاهد)، تحت اعداد فرود زير‌بحراني در محدوده‌ي 0.10 تا 0.74 آزمايش شدند. نتايج نشان ميدهد استفاده از فرضيه ديمارچي براي برآورد ضريب دبي سرريزهاي كليدپيانويي ذوزنقه‌اي بايد با احتياط انجام شود. همچنين ظرفيت تخليه‌‌ي سرريزهاي كليدپيانويي با افزايش ارتفاع به دليل يكنواخت‌تر شدن سطح آب، كاهش تداخل تيغه‌هاي و كاهش ورتكس در دهانه‌هاي كليدهاي ورودي، افزايش مي‌يابد. در مدل كليدپيانويي با ارتفاع 25، 20، 15 و ذوزنقه‌اي ساده ظرفيت تخليه‌ي جريان به ترتيب 2.60، 1.92، 1.59 و 1.38 برابر بيشتر از مدل شاهد است. در پژوهش حاضر عمق آب در انتهاي بالادست و نزديك تاج سرريز كاهش مي يابد. اين كاهش عمق به دليل افزايش شتاب طولي جريان و متاثّر شدن از مكش جريان توسط سرريز در اين محدوده است.