بهينه سازي پارامترهاي طراحي سيستم زهكش زيرزميني با استفاده از الگوريتم چند جهاني در شرايط ماندگار

در اين تحقيق، مدل بهينه‌سازي الگوريتم ژنتيك و چندجهاني براي  بهينه سازي پارامترهاي اصلي طراحي سيستم زهكشي زيرزميني زمينه اي كشاورزي منطقه اي در اطراف شهرستان گرگان به كار گرفته شد. مساحت محدوده احداث سيستم زهكشي در حدود 200 هكتار بوده است. اين محدوده‌ به  25 قطعه ۸ هكتاري تقسيم شد. هزينه‌هاي طرح بر اساس وضعيت و مشاهدات اقتصادي روز كشور و  بر مبناي اعداد و ارقام اجرايي واقعي كشور ايران در سال 1397محاسبه شدند. با استفاده از الگوريتم ژنتيك و چندجهاني، پارامترهاي طراحي به گونه‌اي انتخاب شدند كه منجر به كمترين هزينۀ اجرايي سيستم زهكشي زيرزميني شوند. در اين راستا، با تلفيق رابطۀ ماندگار هوخهات و الگوريتم‌هاي بهينه سازي، پارامترهاي طراحي انتخاب گرديدند. نتايج نشان دادند كه با در نظر گرفتن مقادير اوليه 1/5، 2/25 و 2/5 به ترتيب براي پارامترهاي شدت تخليه يا زهكشي از واحد سطح (q)، فاصله لايه غيرقابل نفوذ تا زير عمق نصب زهكش (D)، عمق تثبيت سطح ايستابي (در وسط دو زهكش) از سطح زمين (H) بهترين پارامترهاي طراحي با استفاده از الگوريتم ژنتيك با توجه به معيارهاي اجرايي زهكش ها شامل قطر، فاصلۀ زهكش ها، عمق بهينه و هزينه ها براي يك قطعه 8 هكتاري شامل 100 ميلي متر، 54 متر،  2/11 متر و 70/604 ميليون تومان به دست آمده است. در الگوريتم جندجهاني نيز اين مقادير به ترتيب 100 ميلي متر، 61/3 متر،  2/25 متر و 63/709 ميليون تومان به دست آمده است. مقادير هزينۀ طرح با افزايش عمق مجاز نصب زهكش كاهش مي‌يابد كه كمترين و بيشترين هزينه هاي به دست آمده در الگوريتم ژنتيك براي حداكثر عمق مجاز نصب  1/75 و 3/5 متر به ترتيب برابر با 110/226 و 51/814 ميليون تومان و در الگوريتم چندجهاني به ترتيب برابر با 110/223 و 51/782 ميليون تومان به دست آمد.