بررسي توابع توزيع احتمال طبقات تاج‌پوشش جست‌گروهاي بلوط ايراني در زاگرس مياني

در پژوهش پيش رو وضعيت كمي و توابع توزيع احتمال طبقات تاج پوشش جنگل‌هاي شاخه‌زاد بلوط ايراني در منطقه قلعه گل شهرستان خرم‌آباد مورد بررسي قرار گرفت. بدين منظور ابتدا با جنگل گردشي و شناسايي جنگل هاي منطقه و به روش انتخابي تعداد دو طبقه كه از نظر مقدار تخريب، تخريب‌يافته و كمتر- تخريب‌يافته بودند انتخاب شد و سپس در هر طبقه يك قطعه نمونه مربعي يك هكتاري به ابعاد 100× 100 متر پياده شد و قطر بزرگ و كوچك تاج براي 72 درخت شاخه‌زاد بلوط ايراني در قطعه نمونه كمتر- تخريب يافته و 52 درخت شاخه زاد بلوط ايراني در قطعه نمونه تخريب يافته اندازه‌گيري شدند. در اين بررسي از توزيع‌هاي آماري وايبول دو شاخصه، گاما دو شاخصه، نرمال، لگ نرمال، بتا و جانسون sb استفاده شد و نيكويي برازش توابع مورد استفاده با آزمون اندرسون-دارلينگ سنجيده شد. نتايج نشان داد درصد تاج‌پوشش در منطقه تخريب‌يافته (11.9 درصد) كمتر از منطقه كمتر تخريب‌يافته (37 درصد) است و ميانگين مساحت تاج درخت در منطقه كمتر تخريب‌يافته (51.46 متر مربع) به صورت معني‌داري در سطح يك درصد بيشتر از منطقه تخريب‌يافته (22.89 متر مربع) است. بر اساس نتايج حاصل از آزمون نكويي برازش در منطقه كمتر تخريب‌يافته، توابع جانسون sb و وايبول و در منطقه تخريب‌يافته توابع گاما و بتا مناسب‌ترين توابع براي طبقات تاج‌پوشش معرفي شدند. پژوهش حاضر نشان دهنده تأثير مقدار تخريب بر مساحت و توابع توزيع احتمال تاج‌پوشش درختان ‌شاخه‌زاد بلوط ايراني ناحيه رويشي زاگرس است.